| Joe Dalton | Comments ]

O Paul Le Guen μπήκε στη ζωή μας ξαφνικά το καλοκαίρι του 2005. Ο Dusan Bajevic αποτελούσε παρελθόν για τον Ολυμπιακό και ο Σωκράτης Κόκκαλης σύμφωνα με τους θρύλους της εποχής προσέφερε γη και ύδωρ στο νέο wonder boy της προπονητικής που προερχόταν από τρία σερί πρωταθλήματα με την Olympic Lyon. O Σώκος τότε στάθηκε τυχερός, ο Paul Le Guen αρνήθηκε, πήγε και διέλυσε την Rangers, που έκανε 3-4 χρόνια να σηκώσει κεφάλι, μετά κατέστρεψε την Paris St. Germain και τώρα κάνει ότι μπορεί για να διαλύσει το Καμερούν.

Οι Ιάπωνες πέτυχαν μία ανέλπιστη νίκη εκμεταλλευόμενοι την αστεία διάταξη του Καμερούν από το οποίο έλειπαν ορισμένες αξιόλογες επιλογές που ο μάγειρας με τα ακριβά γούστα επέλεξε να αφήσει στο πάγκο. Οι Eto', Ekoto και Macun τα βρήκαν σκούρα απέναντι στα Matsui, τα Honda, τα Yamaha και τα Kawasaki και δέχτηκαν το γκολ που έκρινε το ματς προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. 

Στο δεύτερο ημίχρονο το Καμερούν όσο περνούσε η ώρα ανέβαζε την πίεση του, αλλά ανορθόδοξα. Βοήθεια από το πάγκο δεν πήρε και βασίστηκε στην κλάση κάποιον παικτών του που προς το τέλος δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την ισοφάριση αλλά στάθηκαν άτυχοι στη τελική προσπάθεια ή κόντραραν πάνω στο καλό γκολκίπερ της Ιαπωνίας.

Συνολικά καλό ματς, με φάσεις και σίγουρα πλέον ο όμιλος θα γίνει ροντέο για την δεύτερη θέση μιας και οι Ολανδοί εύκολα ή δύσκολα θα περάσουν πρώτοι. Αξίζει ένα δεύτερο βλέμμα στην μαχητική Ιαπωνία που εκτός του Honda που είναι κλάση έχουν και ορισμένα άλλα καλά ταλέντα. Στο Καμερούν περισσεύει το  ταλέντο, οι παίκτες του έχουν εξαιρετικά φυσικά προσόντα και ταχύτητα αλλά ο μάγος με τα εκλεκτά γούστα στο πάγκο φτιάχνει στραπατσάδα.