The Daltons' Politics

5. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται, και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γης της αγαθής, ης κύριος ο θεός σου δίδωσί σοι Αλήθεια πόσο δύσκολο και πολλές φορές επίπονο είναι να μοιάσεις στα γονικά σου πρότυπα; Τα περισσότερα παιδάκια έχουν ως πρότυπα τους γονείς τους και όταν μεγαλώσουν, θέλουν να τους μοιάσουν. Αν ο πατέρας ή η μητέρα είναι συμβατικές προσωπικότητες, τότε έχει καλώς, ακολουθείς την πεπατημένη, μπορεί να κάνεις και το βήμα παραπάνω και η κοινωνία είναι περήφανη για σένα που έγινες άνθρωπος της προκοπής, καμαρώνουν οι γονείς σου για το… βλαστάρι τους και νιώθουν ότι με την εν γένει παρουσία σου τους τιμάς! Υπάρχουν όμως και πιο δύσκολες περιπτώσεις, όπου το φορτίο που σηκώνουν οι γόνοι στις πλάτες τους είναι τεράστιο έως δυσβάσταχτο και για να καταφέρουν να τιμήσουν αυτούς που τους γέννησαν, απαιτείται υπερπροσπάθεια. Δύο παράλληλες ιστορίες σε ένα παράλληλο σύμπαν έχει το ημερολόγιο του Ιουνίου. Το δράμα των παιδιών και η αγωνιώδης επιδίωξή τ...

Εντολή τρίτη: "Ου λήψει το όνομα Κυρίου τού Θεού σου επί ματαίω ου γάρ μη καθαρίση Κύριος ο Θεός σου τον λαμβάνοντα το όνομα αυτού επί ματαίω"     «Ορκίζομαι στη ζωή μου».   Πόσο αδιάφορος μπορεί να μείνει κανείς μπροστά σε τέτοια δήλωση δέσμευσης πέραν πάσης αρχής και αμφιβολίας; Κι όμως, η Αλέκα τον είχε κοιτάξει με το πιο περιφρονητικό βλέμμα που του ‘χε ρίξει ποτέ άνθρωπος. Καθώς έκανε μεταβολή και χανόταν από τα μάτια του για πάντα, ένοιωσε λες κι η «ζωή του», αυτή που τόσο μεγαλόπρεπα είχε προσφέρει προς υποθήκευση αγωνιώντας να την κρατήσει κοντά του, άξιζε λιγότερο κι από φοιτητικό εισιτήριο εισόδου σε ερασιτεχνική παράσταση, λιγότερο κι από μισό σακουλάκι πολυκαιρισμένου πασατέμπου, λιγότερο κι από το συμβολικό αντίτιμο που πληρώνεις στον Πακιστανό που σου καθαρίζει τα τζάμια του αυτοκινήτου, έτσι και σε πετύχει στο φανάρι σταματημένο και μπόσικο.

2 . Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης, ου προσκυνήσεις αυτοίς ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς. Ακόμα μια βαρετή και μουντή μέρα άρχιζε για τον Χρηστάκη. Ο εννιάχρονος μαθητής δεν είχε (ως συνήθως) καμία απολύτως διάθεση να πάει στο σχολείο, ειδικά σήμερα που έβρεχε και η μητέρα του αναγκάστηκε να του τραβήξει το πάπλωμα για να σηκωθεί από το κρεβάτι. Αφού ντύθηκε γρήγορα γρήγορα και έριξε μισή χούφτα νερό στο πρόσωπό του (γιατί ήταν πολύ κρύο), πήρε τη σάκα του στον ώμο και ξεκίνησε για το σχολείο. Ευτυχώς το σπίτι στου Γκύζη που έμεναν ήταν σχετικά κοντά στο 12 ο Δημοτικό, οπότε δεν θα γινόταν εντελώς «παπί» από τη βροχή. Όταν μπήκε (ελαφρώς αργοπορημένος) στην αίθουσα, είπε μια… άψυχη καλημέρα και κάθισε στο θρανίο του, δίπλα στον Ορέστη. Μόλις ετοιμαζόταν να βγάλει το βιβλίο της Γλώσσας, η δασκάλα ενημέρωνε την τάξη ότι σήμερα την πρώτη ώρα θα έκαναν Θρησκευτικά. Αμέσως θλίψη έπιασε τον Χρη...

14 ΔΩΡΟ=BUNGA-BUNGA Εντολή πρώτη: Εγώ ειμί Κύριος ο Θεός σου, ουκ έσονται σοι θεοί έτεροι πλην εμού. 　 To ανηφορικό δρομάκι οδηγεί στο σημείο που θες να φθάσεις. Eίναι αρκετός καιρός που το έχουν πεζοδρομήσει. Καλύτερα. Η ανάβαση γίνεται πιο ευχάριστη κι ο θόρυβος σιγά σιγά χάνεται πίσω σου. Δεξιά κι αριστερά, σπίτια περασμένων δεκαετιών αποσπούν για λίγο το βλέμμα, όμως το μάτι γυρίζει πάντα στο τέλος της ανηφόρας. Στη μεγάλη πράσινη πόρτα. Ξύλινη, πελώρια και επιβλητική δεσπόζει στο σημείο εκείνο από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου. Η ασημένια λαβή πάντα σου προκαλούσε δέος, ιδιαίτερα το βράδυ που γυάλιζε όπως έπεφτε πάνω της το φως.