| Joe Dalton | Comments ]

Τους Σέρβους ή τους λατρεύεις ή τους μισείς. Μέση λύση δεν υπάρχει μαζί τους. Είναι κατά κανόνα τεχνίτες, καλοί μπαλαδόροι αλλά γεμάτοι τουπέ και αλητεία. Ο ιδιόμορφος χαρακτήρας της ράτσας τους και η απίστευτη ικανότητα επιβίωσης τους, δημιουργεί εξαιρετικές ομάδες σε όλα τα σπορ εκτός ίσως από το ποδόσφαιρο. Εκεί έχουν πάντα τα φόντα αλλά κάτι λείπει. Όπως και σήμερα που τα Εσιενοειδή της Γκάνας κατάφεραν να τους πάρουν το κέντρο και τελικά και το παιχνίδι εκμεταλλευόμενοι πως στο κέντρο ο Milias δεν μπορούσε να τους ακολουθήσει και ο μεγάλος αστέρας της Σερβίας ο πολύς Dejan Stankovic δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων με αποτέλεσμα να τον καταπιούν τα μηχανάκια της Γκάνας.

Οι Σέρβοι παρατάχθηκαν με ένα τετράγωνο φωτιά μπροστά που απάρτιζαν  οι Stankovic, Krasic, Jovanovic, Pantelic. Αυτοί δεν κατάφεραν ποτέ να "βρεθούν" στο γήπεδο και περιορίστηκαν σε κατάθεση ψηγμάτων κλάσης με ατομικές ενέργειες. Οι Γκανέζοι από την άλλοι εμφάνισαν 6-7 κλώνους του Michael Essien που έτρεχαν, έκοβαν κλότσαγαν και πήραν αμπάριζα το δύσμοιρο το Milias που δεν έφτανε για να κρατήσει το κέντρο απόντος του Stankovic που ήταν σε άλλο γήπεδο. 

Στα άκρα ο πυραυλοκίνητος Tagoe ταλαιπωρούσε τον Kolarov που βρήκε το μπελά του, αλλά όταν έφτανε η ώρα τα έκανε μούτι και έψαχνε την παραπάνω ντρίπλα. Τα ίδια και οι διάφοροι Boateg, Gyan, Asamoa που εμφανιζόντουσαν με φόρα, πήγαιναν κατά μέτωπο και την κρίσιμη ώρα έκαναν λάθος πάσα, ντρίπλα παραπάνω, σουτ στα περιστέρια γενικώς κάτι έλλειπε. Με αυτά και με αυτά κύλησε το ημίχρονο με τους Σέρβους να γεμίζουν για το Zigic και τους Γκανέζους να έχουν το κέντρο αλλά να μην έχουν ουσία.

Στα μέσα του δεύτερου ημιχρόνου ο Randomir Antic αποφάσισε να ανακατέψει  την τράπουλα. Έβγαλε τον Milias και πέρασε τον Kuzmanovic (αντί να βγάλει τον Stankovic) και άλλαξε και τον Zigic μήπως σταματήσει επιτέλους η ομάδα του να τον ψάχνει με γιόμες. Κάπως έτσι φτάσαμε στο 79' στη φάση που μάλλον έκρινε το ματς. Ο Lucovic ο καλύτερος της Σερβίας μέχρι εκείνη τη στιγμή, που έπαιζε και για τον ωσεί παρόντα Vidic, δέχτηκε δεύτερη κίτρινη κάρτα και έδωσε νέο ενδιαφέρον στο ματς. Οι Γιούγκοι θαρρείς και πείσμωσαν άρχισαν να πιέζουν, η μετατόπιση του Lazovic αριστερά έδωσε χώρο στο Pantelic και κατάφεραν να χάσουν την ευκαιρία του ματς με τον Krasic να βλέπει τον γκολκίπερ να του στερεί το γκολ.

Ενδιάμεσα οι Γκανέζοι είχαν περάσει μέσα τον Stephan Apia που συμμάζεψε λίγο το κέντρο και έδωσε κάποιες πιο σωστές πάσες, σε μία τέτοια καλή ανάπτυξη σέντραραν σωστά και o Kuzmanovic υπέπεσε σε ανόητο πέναλτι που έδωσε την ευκαιρία στον Gyan να σκοράρει και να δώσει τη νίκη στην Γκάνα. Ο σκόρερ είχε ακόμα δύο δοκάρια ένα πριν το γκολ και ένα στο 93 μετά από εξαιρετική προσπάθεια και έδειξε πως η καλή χρονιά στην Ρεν δεν ήταν τυχαία. 

Συνολικά είδαμε ένα ματς ανάμεσα σε δύο ομάδες που έχουν δυνατότητα να παίξουν καλή μπάλα έστω και αν εκπροσωπούν εντελώς διαφορετικές σχολές ποδοσφαίρου. Όπως είπα και πιο πάνω τους Γιούγκους ή τους μισείς ή τους λατρεύεις, εγώ ανήκω σε αυτούς που τους λατρεύουν και πιστεύω πως αν λύσουν τον γρίφο στο κέντρο του γηπέδου μπορούν να βελτιωθούν αισθητά. Οι Γκανέζοι από την άλλη ήταν γρίφος μιας και δεν ξέραμε πως θα παρουσιαστούν απόντος του Michael Essien. Τελικά τον κλωνοποίησαν και έλυσαν το πρόβλημα Το μόνο που τους λείπει είναι λίγη σοβαρότητα στη τελική προσπάθεια. Αν η λύση είναι ο Stephan Appia δεν το ξέρω, θεωρώ όμως πως θα βγάλουν την ψυχή σε πολλούς με τα απίστευτα φυσικά τους προσόντα.