| Joe Dalton | Comments ]

Υπάρχουν στιγμές που προσπαθείς να καταλάβεις αν η ομορφιά του ποδοσφαίρου δικαιολογεί  την απίστευτη αδικία που τη συνοδεύει. Ο Otmar Hitzfeld παρουσίασε μία ομάδα που θύμισε αρκετά την Ελλάδα του Euro 2004. Απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης που είχε κατοχή, ευκαιρίες, δοκάρια, ατυχία κατάφερε να βάλει ένα γκολ σε μία κόντρα και έκανε την μεγάλη έκπληξη. Μία έκπληξη που σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται από την εξέλιξη του αγώνα μιας και η Ισπανία ήταν καταιγιστική αλλά στην τελική προσπάθεια πάντα κάτι συνέβαινε.

Η Ισπανία παρατάχθηκε σαν μικρή Barcelona. Τα χαφ της έλεγχαν την κυκλοφορία, περνούσαν κάθετα την μπάλα και δημιουργούσαν αναστάτωση στην Ελβετία που είχε παρκάρει το λεωφορείο στο τέρμα όπως έλεγε και μία ψυχή. Παρά την μαζική άμυνα δημιουργούσε  φάσεις, απλά ο Fernando Torres είχε ντυθεί Ibrahimovic στην Barca. Κατέστρεφε τις προσπάθειες των συμπαικτών του. 

Οι Ελβετοί από την άλλη έπαιζαν μαζικά άμυνα. Έτρεχαν παντού στο κυνήγι της μπάλας. Όποτε έβρισκαν χώρους προσπαθούσαν να βγούνε στην κόντρα και σε μία από αυτές ο Fernandez πήρε το rebound και έγραψε το 0-1. Κάπως έτσι έσπασε το εκπληκτικό σερί της Ισπανίας και δόθηκε η ανέλπιστη νίκη στην Ελβετία. 

Ο Otmar Hitzfeld ήξερε πως μόνο με μαζική άμυνα μπορούσε να σωθεί, το έπραξε και δικαιώθηκε. Ο ταβερνιάρης από την άλλη προσπάθησε αλλά στάθηκε άτυχος μιας και οι παίκτες του δεν είχαν καθαρό μυαλό στη τελική προσπάθεια. Αν ο Hitzfeld συνεχίσει να πιάνει μπαρμπούνια με το κώλο που έλεγε μια ψυχή για τον Her Otto το 2004, τον βλέπω να πηγαίνει μακριά στο θεσμό. Όμως δεν νομίζω να είναι κάθε μέρα του Αη Γιαννιού. Απέναντι στη Χιλή θέλει ουσιαστικά μία ισοπαλία και το ματς θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον, η Ισπανία από την άλλη κατά πάσα πιθανότητα θα φιλοδωρήσει με πολλά γκολ τις Ονδούρες για να πάρει ψυχολογία και να έχει και καλές πιθανότητες στην ισοβαθμία.