The Daltons' Politics

Ο Joe, o Jack κι ο Paul συσκέπτονται Σε μία πρόβλεψη δικαιώθηκε ο Joe μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2007. Η Ισπανία απέδειξε ότι όντως είναι η πιο συμπαγής ομάδα σε αυτό το μουντιάλ. Οι φάσεις που δέχεται είναι ελάχιστες, και η μπάλλα κατεβαίνει πάντα με ασφάλεια. Από την άλλη, η Ολλανδία έχει την εξαιρετική ποιότητα 2-3 παικτών και πολλή τύχη. Της χρωστάει, όμως, κάτι η ιστορία και στη σύγκριση της φετινής ομάδας της με αυτές του '74 και του '78 ή ακόμα και του '98, εύκολα μπορεί να αντιτάξει κανείς την ποιότητα των αντιπάλων της τότε και τώρα. Έτσι σε έναν τελικό μεταξύ μιας φιναλίστ που έπαιξε ένα καλό ματς μέχρι τώρα (στους "4") και μιας άλλης που χάρη στην τύχη της έφθασε να αποκλείσει ακόμη και τη Βραζιλία (χωρίς να έχει παίξει καλή μπάλλα σε κανένα), ο William προτιμά να ελπίζει ότι οι "οράνιε" θα παίξουν σήμερα το ένα παιγνίδι που χρωστούν και θα διαψεύσουν χταπόδια και λογική. Τέλος ενημερώνουμε τους αναγνώστες ότι ενώ o Jack και o Paul θα ξ...

O William αναζητεί τον Averell... Τελειώσαν τα ψέμματα και φτάσαμε στο τέρμα του δρόμου. Θα αναλύσουμε λίγο και το μικρό τελικό, απλά για να γεμίσει το κείμενο και να δώσουμε και κίνητρα στα koko-boys του blog να κάνουν αναλύσεις αν απέτυχε η πρόβλεψή μας επειδή μείωσε το σκορ η Σλοβακία στο 93' και η Ολλανδία πέρασε "μόνο" με 2-1. Πάμε όμως στο ψητό.

Οι Ισπανοί ξεπέρασαν το εμπόδιο των Γερμανών έστω και αν χρειάστηκε να σκοράρει το σέντερ μπακ τους από κόρνερ. Ήταν καλύτεροι, κυκλοφορούσαν την μπάλα, δεν έδιναν χώρους στους Γερμανούς που μετά βίας περνούσαν το κέντρο του γηπέδου και πλέον περιμένουμε να δούμε αν θα είναι συνεπείς στο ραντεβού τους με την ιστορία. Η Γερμανία από την άλλη έφτασε στο τέρμα του δρόμου έχοντας υπερβάλει εαυτό και έχοντας φιλοδωρήσει την Αγγλία και την Αργεντινή με τεσσάρες. Ίσως με άλλο αντίπαλο να είχαν περισσότερη τύχη. Αυτή η Ισπανία όμως είναι φτιαγμένη για να τους κάνει τη ζωή δύσκολη.

Καλοκαίρι 2001, στα ψιλά των εφημερίδων μνημονεύεται ως τρίτη επιλογή του Ολυμπιακού για την επίθεση ο Diego Forlan, αστέρι της Independiente που έβγαζε μάτια στη Λατινική Αμερική με 20 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Ο Ολυμπιακός αναζητούσε την απάντηση στη μεταγραφή του Μιχάλη Κωνσταντίνου και τελικά απέκτησε τον Zizi Roberts μετά από θερμή εισήγηση του Τάκη Λεμονή.

Αφού τον... ήπιαμε εμείς οι Αργεντίνοι, ήρθε η ώρα να συνεχίσω με... κατεβασμένα τ'αυτιά τις προβλέψεις μου:

O Averell αναζητά τον William... Έφτασε η ώρα για τους ημιτελικούς. Πλέον μία εκ των Ολλανδία, Ισπανία, Γερμανία και Ουρουγουάη είναι έτοιμη να γράψει ιστορία μιας και όποια και αν κατακτήσει το τρόπαιο θα γίνει η δεύτερη ομάδα που το κερδίζει εκτός της ηπείρου της μετά την Βραζιλία. Φτάνουν όμως τα λόγια - ήρθε η ώρα για προβλέψεις και όχι για κοκοκο (αυτά είναι για τα koko-boys του blog William και Averell).

Αγώνες σαν αυτόν, τον τελευταίο χρονικά προημιτελικό τού Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010, είναι τελικά η ευτυχία τού ποδοσφαιρόφιλου: στρατηγική εναντίον προσωπικοτήτων, αμφιλεγόμενες (απο)φάσεις και στιγμιότυπα που χαράσσονται στην μνήμη, ήρωες κι αντιήρωες, χιλιάδες άκρες να πιαστείς για ν' αρχίσεις την αφήγηση, να μην ξέρεις ποιαν απ' όλες να διαλέξεις. Στο πιο γεμάτο παιγνίδι τού Mundial ως τώρα, η επίγευση που μένει στο βάθος αυτής της πλούσιας, μεθυστικής ποδοσφαιρικής γουλιάς είναι πως η Παραγουάη θα μπορούσε, εύκολα, να είναι στην θέση τής Ισπανίας στον ημιτελικό τής Τετάρτης.

Σε ένα οροπέδιο στη Σκωτία δυο χαϊλάντερς κάθονται δίπλα στη λίμνη. Είναι ο Perseas McDougal κι ο Achilles Cambel, εφευρέτες του σύγχρονου ποδοσφαίρου και απόγονοι του Πυθέα που ως γνωστόν ίδρυσε τη Μασσαλία, ανακάλυψε την Βρεταννία, την Αμερική και κατά πολλούς μελετητές των Μαόρι έφθασε μέχρι τη Νέα Ζηλανδία. Αυτοί οι δύο διέδωσαν αυτό το αρχαίο ελληνικό άθλημα στη μορφή που παίζεται σήμερα. Λίγο πιο δίπλα, η Nessie, το κατοικίδιό τους, κάνει κεφαλιές με ένα τόπι κι αυτοί βαριεστημένα της πετούν ένα ψάρι κάθε λίγο.

Ο θεός του ποδοσφαίρου απόψε, αποφάσισε να μην συντροφεύσει το αγαπημένο του παιδί. Το άφησε να διασυρθεί μήπως και καταφέρει επιτέλους να βάλει μυαλό και να καταλάβει πως είναι κρίμα τέτοιο ρόστερ να έχει αυτόν για προπονητή. Τα έχω ξαναπεί, τον λατρεύω σαν θεό, τον θεωρώ τον μεγαλύτερο όλων και οι διάφοροι Zidane, Ronaldo, Ribo, Messi κλπ, δεν είναι άξιοι ούτε τα κορδόνια να του δέσουν. Όμως προπονητής δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ. Κρίμα για ένα εξαιρετικό ρόστερ που βρέθηκε στα χέρια του pibe d'oro.

Η Γκάνα κατάφερε να μας εκπλήξει όλους μιας και κατάφερε να σκοράρει για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι χωρίς να εκτελέσει πέναλτι. Μεγάλο κατόρθωμα για τα δεδομένα της και για τα όσα μας έχει δείξει μέχρι στιγμής στο τουρνουά. Η Ουρουγουάη από την άλλη είχε τον Suarez σε κακή μέρα και τον Forlan να παλεύει μόνο του. Οπότε λογικά το ματς πήγε σε παράταση, εκεί οι φυσικές δυνάμεις της Γκάνας έπαιξαν το ρόλο τους και έφεραν το πέναλτι στο τελευταίο λεπτό της παράτασης. Όμως εκεί ο Gyan έχασε την ευκαιρία να γλιτώσει την ομάδα του από την διαδικασία των πέναλτι σημαδεύοντας το δοκάρι. Το ματς πήγε στα πέναλτι και ο Sebastian Abreu, ο χειρότερος παίκτης του ματς, έδωσε την πρόκριση στους Ουρουγουανούς εκτελώντας υποδειγματικά το τελευταίο πέναλτι, αφού προηγουμένως ο γκολκίπερ της είχε πιάσει δύο πέναλτι των Γκανέζων.

Οι Βραζιλιάνοι προηγήθηκαν γρήγορα (στο 10' - Ρομπίνιο) με κάθετη πάσα στην καρδιά της άμυνας των Ολλανδών.Στην συνέχεια έριξαν τον ρυθμό και είχαν δύο ευκαιρίες να διπλασιάσουν μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου.

Μετά την προηγούμενη προσπάθεια που έγραψε 6/8 μιας και το "φαβορί" από το νησί πήγε άκλαυτο ως συνήθως ήρθε η ώρα να ξεφτιλιστούμε και για τα προημιτελικά. Πάμε να τα δούμε στα γρήγορα.

Οι προημιτελικοί αρχίζουν σήμερα και παραδοσιακά σε αυτούς και στους δύο ημιτελικούς αναμένεται να δούμε κάποια "καυτά" παιχνίδια.

Οπως λέγαμε τις προάλλες, οι άντρες άρχισαν να ξεχωρίζουν από τα... γατάκια! Στο ρόλο του πρώτου βάλτε για παράδειγμα τον... δαίμονα Βίγια και στο ρόλο του "Καστράτου" τον... κλαψιάρη Κριστιάνο Ρονάλντο! Τα αποτελέσματα της φάσης των "16" δεν προκάλεσαν έκπληξη σε κανέναν, αν και η εξέλιξη των αγώνων σε κάποιες περιπτώσεις ίσως να μην ήταν η αναμενόμενη! Α, και για να δώσω... πάτημα στο φίλο και αδελφό μου Averell να μου την πεί, ΝΑΙ ρε, έπιασα 7 στις 8 προβλέψεις μου (μόνο τα αμερικανάκια έχασα). By the way, o Averell πότε θα μας αποκαλύψει το φαβορί του, χωρίς να μας παραπέμπει σε προηγούμενα κείμενα;

O William δεν είναι άνθρωπος της περιπέτειας. Προτιμά τις κομεντί, όμως για λόγους που συνδέονται με την ανωριμότητα του ανδρικού φύλου, οδήγησε χθες σε μια διαδρομή που περιλαμβάνει όλη τη Δ. Πελοπόννησο και εύχεται να μπορούσε να κάνει ταξιδιωτικό ρεπορτάζ ώστε να περιγράψει εντυπώσεις. Περιορίζεται πάντως στην επισήμανση ότι τέτοιο videogame δεν υπάρχει κι ότι με αυτή τη σκέψη έδινε τα κέρματά του κάθε φορά που πλήρωνε διόδια. Τι να πουν βέβαια κι άνθρωποι που προγραμματίζουν σαφάρι στην Αφρική.

Στο 58ο λεπτό, ο del Bosque αντικατέστησε τον (αρνητικό για ένα ακόμα ματς) Fernando Torres με τον Llorente. Δίχως ν' αλλάξει η διάταξη των φούριας ρόχας, ήταν σαν να 'χε δοθεί το σινιάλο τής τελικής επίθεσης. Για τα επόμενα πέντε λεπτά οι Ισπανοί κυριαρχούν, οι Πορτογάλοι πανικοβάλλονται, και στο 63' ο Iniesta πασάρει κάθετα στον Xavi στο ημικύκλιο. Αυτός πατάει ακαριαία την μπάλα για τον Villa, που μπούκαρε στην περιοχή για πρώτη ίσως φορά σ' ένα ματς, που γενικώς το πέρασε ξεχασμένος κάπου στην αριστερή πλάγια γραμμή. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία: το πρώτο, αναιμικό πλασέ πάνω στον Eduardo, που δεν καταφέρνει να συγκρατήσει την μπάλα και ουσιαστικά την επιστρέφει στον φορ τής Barca. Δεύτερο πλασέ στην οροφή των δικτύων, 1-0, τέλος.

Όσοι από εμάς χαίρονται να βλέπουν την ευφυΐα και την τακτική να υπερισχύουν τής τεχνικής και των ζογκλέρ σ' έναν αγώνα ποδοσφαίρου, γνωρίζουν καλά ότι το αγαπημένο τσούκου-τσούκου βρίσκει την ιδανική του εφαρμογή μόνον όταν ο αντίπαλος είναι διατεθειμένος ν' αναλάβει πλήρη πρωτοβουλία των κινήσεων. Διαφορετικά, το πιθανότερο είναι να καταλήξεις με ματς σαν το αποψινό στην Πραιτόρια: οι ομάδες να περιμένουν η μια την άλλη, τα ατού τής καθεμιάς να 'ναι "κλειδωμένα", κι οι φάσεις για γκολ να προκύπτουν περίπου κατά τύχη.

Συμπέρασμα πρώτο: η Βραζιλία έδωσε στην Χιλή την πρώτη της καθαρή ευκαιρία για γκολ στο 65' (ελεύθερο σουτ τού Valdivia από το ημικύκλιο), με το σκορ ήδη στο 3-0. Το στοίχημα ήταν πώς θ' αντιδράσει αμυντικά η Σελεσάο απέναντι στα κοντοπούτανα τού Bielsa, και το σχήμα τού Dunga, με τους Ramires και Dani Alves να γεμίζουν το κέντρο, αλλά να στηρίζουν και τους πλάγιους όποτε χρειαζόταν, τα κατάφερε μια χαρά. Η μόνη ομάδα τού Η' ομίλου που σκόραρε σ' όλα τα παιχνίδια της ως τώρα, χθες έπεσε σε τοίχο: οι Βραζιλιάνοι γέμισαν τους χώρους, πήγαιναν στις μπάλες, γενικώς αμύνθηκαν το λιγότερο επαρκώς, και σίγουρα καλύτερα απ' όσο επιτέθηκαν. Ίσως υπερεκτιμήσαμε τις ικανότητες των Χιλιανών, ίσως η Βραζιλία εξακολουθεί να τους πέφτει too much, έστω σε επίπεδο ψυχολογίας. Η ουσία είναι πως ο Julio Cesar ένοιωσε την απειλή των αντιπάλων φορ, όταν η Σελεσάο τράβηξε χειρόφρενο.

Η φάση τού 67', με το σκορ στο 1-0 υπέρ των οράνιε, είναι όλη η ιστορία τού ματς. Η μπάλα άλλαξε γρήγορα πόδια Σλοβάκων κατά μήκος τού άξονα τής ολλανδικής εστίας, οι αμυντικοί έμειναν να χαζεύουν, και ξαφνικά ο Vittek βρέθηκε λίγο πίσω από το πέναλτυ, ολομόναχος, σε θέση βολής. Στην θέση του, ένας αγνός βλάκας σαν τον Carlos Tevez (ξέρω, πρέπει να δώσω εξηγήσεις γι' αυτό κάποια στιγμή) θα εκτελούσε χωρίς χρονοτριβή και, 9 στις 10, θα τίναζε το πλεκτό. Αλλά για τον Vittek ο χρόνος πάγωσε, αφήνοντάς τον ν' αναλογίζεται, σε θέση γκολ με την μπάλα στα πόδια, την σπουδαιότητα τής κατάστασης. Μόνον οι μεγάλοι κι οι βλάκες μπορούν ν' αντέξουν το βάρος μιας τέτοιας στιγμής, και καθώς ο Σλοβάκος φορ δεν είναι τίποτε από τα δυο κώλωσε, και σημάδεψε στο κέντρο τής εστίας, ίσια πάνω στον Stekelenburg. Αυτή ήταν η μοίρα των Σλοβάκων απόψε: να φαντασιωθούν ότι αποκλείουν την Ολλανδία, αλλά να μην το πιστέψουν ποτέ.

Δεν γίνεται να λέγεσαι Δον Φάμπιο Καπέλο, να φέρεις ένα όνομα τόσο βαρύ στο χώρο της προπονητικής τα τελευταία είκοσι χρόνια , να έχεις ένα (θεωρητικά) πλήρες ρόστερ που συνάμα είναι πιο "πεινασμένο" για διάκριση από ποτέ και να παρουσιάζεις αυτήν την εικόνα σε όλα τα παιχνίδια ,καθ όλη την διάρκεια του Μουντιάλ...