| Averell Dalton | Comments ]

Το γκολ που πετυχαίνει, σκέτο ποίημα. Κτύπημα φάουλ με το αριστερό, με το εσωτερικό τού ποδιού, το κάνει να μοιάζει με πλασέ μάλλον , παρά με σουτ. Ο Sorensen περιμένει πιθανότατα την μπάλα στην αριστερή του γωνία, με πολλά φάλτσα και πάνω από το τείχος, αλλά το παλιόπαιδο σημαδεύει δεξιά, την γωνία που βλέπει απέναντί του, και σουτάρει έτσι, ώστε η μπάλα να στρίψει ελάχιστα προς το δοκάρι, δυο μέτρα περίπου πριν το τέρμα - ακριβώς όπως η μπάλα τού bowling παίρνει όλα τα φάλτσα στο τελευταίο τρίτο τού διαδρόμου, πριν συναντήσει τις κορίνες. Strike. 1-0.

Στο δεύτερο γκολ δεν έχει αγγίξει την μπάλα κι όμως, το μισό είναι δικό του! Το τείχος είναι (λανθασμένα) στημένο κατά μέτωπο κι ο Δανός γκολκίπερ δεν έχει ορατότητα, αλλά η αλήθεια είναι πως, μετά το πρώτο κτύπημα τού Honda, δεν ξέρει πια τι να περιμένει, κι από ποιον. Έτσι, όταν ο Endo στέλνει το δικό του δεξί συστημένο δίπλα στο αριστερό δοκάρι, ο Sorensen ξεκινά να πέφτει αργά, και δεν φθάνει την μπάλα ποτέ. 2-0, δολοφόνος ο Yasuhito, ηθικός αυτουργός ο Keisuke.

Αλλά το τρίτο είναι όλα τα λεφτά. Κοφτή ντρίμπλα με το δεξί πόδι μέσα στην περιοχή, φέρνει την μπάλα πίσω απ' το αριστερό του (!) και γυρίζει έτσι κατά μέτωπο, αφήνοντας και άγαλμα τον αμυντικό, που τον καταδίωκε. Κι ύστερα, εκεί που κάθε φορ που σέβεται τον εαυτό του θα τελείωνε την φάση μόνος, φάτσα με το τέρμα, αυτός βρίσκει την κοφτή πάσα με το αριστερό στον ελεύθερο συμπαίκτη στην καρδιά τής περιοχής. 3-1. Καλή σας νύχτα.

Έχει μπόλικο μυαλό, έχει αίσθηση τού γηπέδου, έχει και αριστερό και δεξί, έχει μπαλιά και βλέπει δίχτυα. Έχει το ξανθό, καρφάκι μαλλί, που τον κάνει για τους Ιάπωνες ό,τι είναι ο Christiano για τον υπόλοιπο κόσμο. Κι έχει το ατάραχο, ζεν ύφος που χαρακτήριζε κατά καιρούς τον Baggio, τον Zidane μέχρι τη κουτουλιά (μα και αμέσως μετά), τον Lippi. Σ' ένα τουρνουά που ψάχνει ακόμη να βρει τους πρωταγωνιστές του, ο Keisuke Honda είναι ο σταρ που ξεπροβάλλει αναπάντεχα μεταξύ των αφανών.