| William Dalton | Comments ]

Δεν είναι γεννημένος "Μεσσίας" όπως ο Λιονέλ, ούτε υπεραθλητής-μοντέλο όπως ο συμπαίκτης του Κριστιάνο στη Ρεάλ. Δεν πασχίζει καν να γίνει όλα τα παραπάνω όπως ο Νεϊμάρ. Τα μαλλιά του είναι χάλια όπως ήταν τα μαλλιά των ποδοσφαιριστών στα 70's και τα 80's. H σωματοδομή του, το ίδιο. Όμως, ο Λούκα Μόντριτς, μαζί με τους άλλους δύο σωματοφύλακες της εθνικής Κροατίας έχει ήδη γράψει ιστορία. Αρκεί να σκεφθεί κανείς πόσοι πιτσιρικάδες στενοχωριούνται που δεν έχουν γεννηθεί στη Γερμανία, τη Βραζιλία ή την Αργεντινή ώστε να έχουν πιθανότητες να παίξουν σε τελικό μουντιάλ κι ότι οι περισσότεροι Κροάτες οριακά είχαν χώρα όταν ξεκινούσαν να κλωτσάνε το τόπι.
Για αυτούς τους λόγους κι επειδή για τον William το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από ένα ωραίο παιγνίδι, η Κροατία είναι η προτίμηση για σήμερα. Όσο κι αν οι Γάλλοι αποδείχθηκαν ανώτεροι όλων σε αυτό το παγκόσμιο κύπελλο και το δίκαιο θα ήταν να το κατακτήσουν άνετα, η κάρδια όλων ημών που σημαδεύουν τα μουντιάλ με ωραίες ιστορίες, αδερφέ Averell, θα είναι πάντα με αυτούς που αρνούνται να χάσουν, που παίζουν τρεις παρατάσεις και που μπορούν να πάνε στην κόλαση και να γυρίσουν μόνο και μόνο γιατί δεν σταματούν να προσπαθούν.
Περισσότερα...

| William Dalton | Comments ]

Την ώρα που ο Joe μελετά σκληρά τη σημασία του να έχει μούστακι ο επόπτης σε συνδυασμό με την αποδόση του over στο 1,62 και ο Averell εντρυφεί στο ευρωπαϊκό δίκαιο για να διαπιστώσει αν η πώληση βραχιολιών είναι ασύμβατη με την ιδιότητα του blogger, o William απλώς μιλά για μπάλλα.
α) Γαλλία-Αργεντινή: Οι δύο χειρότεροι προπονητές αυτού του μουντιάλ συναντώνται, για να καταστρέψουν ό, τι έχει απομείνει από τις ομάδες τους. Οι Γάλλοι τρακάρουν μεταξύ τους και οι Αργεντινοί δε συναντιούνται με τίποτα. Ίσως το μόνο ματς που ο Ζιρού πρέπει να κάτσει πάγκο και να παίξουν οι γρήγοροι Μπαπέ και Γκριεζμάν. Από την άλλη όταν έχεις επιθετικούς εκατομμυρίων και προκρίνεσαι με γκολ του Ρόχο, καλύτερα να παίξεις άμυνα και να περιμένεις να κλέψεις τη νίκη.
β) Ουρουγούαη-Πορτογαλία: Άμυνα και ξύλο σε ένα παιγνίδι που μοιάζει φτιαγμένο για παρατάση. Φαβορί οι πορτογάλοι όχι τόσο λόγω Ρονάλντο, όσο λόγω Σάντος.
Περισσότερα...

| William Dalton | Comments ]

Ε' Όμιλος: α) Βραζιλία β) Ελβετία γ) Κόστα Ρίκα δ) Σερβία
Το μεγάλο φαβορί του μουντιάλ, θα πάρει άνετα τους 9 βαθμούς κι αν μπορέσει θα μας χαρίσει και σόου. Από τους άλλους, διαλέγω Σερβία  γιατί πιστεύω ότι το Ελβετία-Κόστα Ρίκα θα ξέφευγε από το 0-0 μετά από το δωδέκατο 45λεπτο.
ΣΤ' Όμιλος: α) Γερμανία  β) Μεξικό γ)Σουηδία δ) Ν.Κορέα
Το παραδοσιακό φαβορί, θα περάσει εύκολα αν και δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο λέγεται. Θα ήθελα πολύ να δω τον Μίλερ να παίζει κορυφή και να βγαίνει πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Μεξικό για δεύτερη θέση.
Ζ' Όμιλος: α) Βέλγιο β) Παναμάς γ) Τυνησία δ) Αγγλία
Μεγάλη συμπάθεια η Αγγλία, όμως χαφ δεν έχει. Αν χάσει αξιοπρεπώς από το Βέλγιο θα προχωρήσει χωρίς καυγάδες στην επόμενη φάση. Οι Βέλγοι είναι πλήρεις, τόσο που τους λες και μεγάλο αουτσάιντερ για τον τελικό. Πάντως ως εθνική, μπάλλα καλή δεν έχουν παίξει.
Η' Όμιλος: α) Πολωνία β) Σενεγάλη γ) Κολομβία δ) Ιαπωνία
Παιδική χαρά. Καλά φορ που μοιράστηκαν και φώναξαν και τους φίλους τους να παίξουν μπάλλα.Αξίζει να δεις τα ματς μόνο για τα σκορ.
Περισσότερα...

| William Dalton | Comments ]

Πλανητάρχης για νόμπελ. Τα βρίσκει με τη Β.Κορέα, καθαρίζει το "σκοπιανό" και προχωράει ακάθεκτος. Με αυτούς τους υπερκινητικούς ανθρώπους, το κακό είναι ότι δε σταματούν όταν πρέπει. Ελληνοτουρκικά και Κύπρος είναι πιο δύσκολα κι έχουν κι Ερντογάν. Στα δικά μας:
Γ' Όμιλος: α) Γαλλία β) Αυστραλία γ) Περού δ) Δανία. Ξεκινάει εύκολα η Γαλλία. Το ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης θα καθαρίσει με τρεις νίκες. Για μας τους τζογαδόρους η Αυστραλία παρουσιάζει ενδιαφέρον.
Δ' Όμιλος: α) Αργεντινή β) Ισλανδία γ) Κροατία δ) Νιγηρία. Βαρετός όμιλος. Ματς στο ένα γκολ, ξύλο και νεύρα. Πλάκα θα έχει η β' αγωνιστική με το ντέρμπι Αργεντινή-Κροατία και την περίπτωση το άλλο παιγνίδι να δώσει 3 πόντους σε έναν από τους δύο.
Περισσότερα...

| William Dalton | Comments ]

Το κακό με τα blogs είναι ότι όσο καλά και να γράφει ή να νομίζει ότι γράφει ο άλλος, στην πραγματικότητα δεν παύει να έιναι ερασιτέχνης. Έτσι, για όσους ψάχνουν κάτι για να δεθούν μαζί του τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Αρχικά πρέπει να διαβάσουν άπειρα σκουπίδια μέχρι να βρουν κάτι πραγματικά άξιο λόγου και μετά να ανεχθούν το ότι έχουν να κάνουν με ένα χομπίστα που μπορεί κάποια στιγμή να παντρευτεί, να κάνει παιδιά, να κουραστεί ή απλώς να "στερέψει". Εδώ έχουμε φλος αγαπητοί φίλοι από τα social media και συγγνώμη αν έσκασε στα μούτρα σας μια ειδοποίηση από μιαν άλλην εποχή. Ακολουθεί η συγγνώμη προς φίλους και γνωστούς που περιμένουν στη γωνία.
Να τα πάρουμε από την αρχή. Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη φορά γιατί πραγματικά πίστευα ότι αυτή η χώρα πρέπει να αλλάξει. Θεώρησα ότι είναι πιο φιλελεύθερο να επιλέγεις ένα σύστημα που να σου ταιριάζει, παρά να εμμένεις σε κάτι που δεν μπορείς να υπηρετήσεις μόνο και μόνο επειδή μοιάζει ιδεολογικά σωστό. Στο δημοψήφισμα ψήφισα "ΟΧΙ", μόνο που εγώ το εννοούσα κιόλας. Πίστευα, πάνω κάτω όπως κι ο Δρ.Σόιμπλε, ότι το video game δε σώζεται. Πατάς reset, βγάζει game over και ξαναρχίζεις από την αρχή. Όσο και να πετάς κέρματα πριν τελειώσει η αντίστροφη μέτρηση στο "insert coins to continue", θα χάνεις μόνο και μόνο γιατί είσαι στη λάθος πίστα. Τη δεύτερη φορά που ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, ήταν γιατί με έπεισε το επιχείρημα του βιαστή: "Αφού έγινε που έγινε το κακό, τί έχεις να χάσεις τώρα;". Σε κάποιες χώρες ο γάμος καθαγιάζει ό,τι κακό έχει προηγηθεί...
Με 40 δις ευρώ παραπάνω δημόσιο χρέος από αυτό που είχαμε όταν ξεκίνησαν τα μνημόνια κι ενώ έχει μεσολαβήσει ένα PSI και οι δακρύβρεκτες πωλήσεις αεροδρομίων, ορυχείων, κοιτασμάτων λιγνίτη, λιμανιών και σιδηροδρόμων, μπορείτε άφοβα να με βρίσετε. Νομίζω ότι λιγάκι το αξίζω, μόνο παρακαλώ σκεφθείτε εσείς τί πρεσβεύετε κι από ποια πλευρά ψάλλετε.
Στα πέντε χρόνια που έχω να γράψω, τίποτα δεν στάθηκε ικανό να κατανικήσει τη μούχλα που σιγά σιγά εξαπλώνεται στον εγκέφαλο των ανθρώπων της μέσης ηλικίας και τους μετατρέπει σταδιακά στα ζόμπι που όλοι ξέρουμε. Όμως, στις 14 Ιουνίου όλα θα αλλάξουν. Για ένα περίπου μήνα θα είμαι ξανά ζωντανός. Θα βλέπω μπάλλα σαν τρελλός, θα τρέφομαι αποκλειστικά με πίτσες και αλκοόλ και φυσικά θα έχω ξανά άποψη για τα πράγματα. Γι' αυτό ξαναγράφω. Γιατί τελικά, το μόνο νόημα στην ιστορία αυτού του blog, είναι να τσιμπησουν κι οι υπόλοιποι και να υποδεχθούμε το μουντιάλ όπως πρέπει. Ξεκινάω:
Α' Όμιλος: α) Ρωσία β) Σαουδική Αραβία γ) Αίγυπτος δ) Ουρουγουάη.
Όλοι δίνουν φαβορί τη γηπεδούχο, χωρίς να μπορούν να το εξηγήσουν. Η Ουρουγουάη μοιάζει πιο σκληρή και πιο ικανή να πάρει 6 πόντους από τα "εύκολα" ματς.
Β' Όμιλος: α) Πορτογαλία β) Ισπανία γ) Μαρόκο δ) Ιράν.
Ισπανία εύκολα. Το Πορτογαλία-Ιράν ό, τι πρέπει για να γελάσουμε με το "παγώνι" των ευρωπαϊκών γηπέδων.
Με την ελπίδα ότι μέχρι άυριο το βράδυ κάποιος Dalton θα τσιμπήσει, παύση εδώ...
Περισσότερα...

| Averell Dalton | Comments ]

Με αφορμή την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ, για μια ακόμη Κυριακή ο πολιτικός και κοινοβουλευτικός μας καμβάς γέμισε λεκέδες.

Ξεχωρίζει, κατ' αρχάς, ο λεκές που άφησε στην "αρραγή" κοινοβουλευτική πλειοψηφία η ψήφος δυσπιστίας της κυρίας Τζάκρη. Πάνω που φαινόταν ο πρωθυπουργός να έχει κερδίσει τις (όποιες) εντυπώσεις στο κυρίως γεύμα, το επιδόρπιο του τα χάλασε όλα. Με τους Σκανδαλίδη - Μωραΐτη να δηλώνουν "ανοχή", με κρίσιμες ψηφοφορίες μπροστά και, κυρίως, με το επερχόμενο εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας να καθιστά απαγορευτικό το παραμικρό ατύχημα σε πολιτικό επίπεδο, η ελάττωση της πλειοψηφίας στους 154 συνιστά μιαν αναμφίβολη ήττα για την κυβέρνηση.

Περισσότερα...