The Daltons' Politics

Όταν ήταν μικρός, ο Φώντας έκανε στίβο. Και δεν ήταν του σωρού: αφού δοκίμασε την τύχη του σε διάφορα αγωνίσματα, καταστάλαξε στο άλμα εις ύψος, όπου η περίεργη τεχνική του προσέγγιση (να σταματά απότομα προ του σκάμματος και να επιχειρεί επιτόπιο άλμα, αντικρύζοντας τον πήχυ καθώς τον περνούσε, σ’ έναν συνδυασμό που θύμιζε περισσότερο αθλητή καταδύσεων) απεδείχθη, παραδόξως, αποτελεσματική. Τα νέα στην αθλητική πιάτσα κυκλοφορούν γοργά, όσο γοργά μουσκεύει στον ιδρώτα Μεξικανός σπιούνος που αντικρύζει την κάννη μαφιόζου, κι όταν ο σκάουτερ τού Τριφυλλιακού είδε για πρώτη φορά τον νεαρό άλτη απ’ τα Περβόλια ν’ αγωνίζεται, η μετεγγραφή ήταν θέμα χρόνου.

Ο Δίας ως γνωστόν ήταν μεγάλος μπερμπάντης και γνήσιος Dalton στην ψυχή. Είχε λοιπόν μία γκομενίτσα (τι μία καμιά χιλιάδα είχε αλλά αυτό είναι άλλη υπόθεση). Αυτή λοιπόν η γκομενίτσα του έκανε τσιριμόνιες και ήθελε να την αφήσει σε ενδιαφέρουσα (να την γκαστρώσει για τους έχοντες άγνωστες λέξεις) αλλά ο Δίας φοβόταν την Ήρα οπότε για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα χρησιμοποιούσε διαφόρων τύπων προφυλάξεις μην τυχόν και αποκτήσει και άλλο εξώγαμο γιατί πολλά ζόρια τράβαγε με τον Ηρακλή και τα υπόλοιπα μούλικα που κυκλοφορούσαν δεξιά αριστερά.

Είχαν περάσει ήδη 10 χρόνια από τότε που ο Νίκος έφυγε από το Αγρίνιο. Από τότε είχε να δει τα μάτια της Άννας και τον κολλητό του τον Λευτέρη. Είχε υποσχεθεί πως γυρνώντας από το στρατό θα έφτιαχναν παρέα με τον Λευτέρη εκείνο το τζαμάδικο που ονειρευόντουσαν από μικροί και θα ζούσε την ζωή του παρέα με την Άννα τον παιδικό του έρωτα. Ο Θύμιος, ο Μιάου και ο Φίλιππος που συμπλήρωναν την παρέα έμειναν και αυτοί πίσω, όπως άλλωστε και ο πατέρας του με τον αδελφό του. Αυτές οι σκέψεις διαπέρασαν το μυαλό του μόλις δέχτηκε το τηλεφώνημα από τον manager του. Αυτός στην προσπάθεια του να τον συνεφέρει από το σύνδρομο της λευκής σελίδας, που είχε φωλιάσει στο μυαλό του και κινδύνευε να του καταστρέψει την καριέρα του, σκέφτηκε πως θα ήταν καλή ιδέα να μιλήσει σε ένα σεμινάριο που τον κάλεσαν στο πανεπιστήμιο στο Αγρίνιο. 

Μετά το φιάσκο του χριστουγεννιάτικου πάρτυ, η Μαίρη είχε προσπαθήσει να φέρει στο μυαλό της μία μία τις εικόνες που είχαν προηγηθεί της εισόδου της στην αποθήκη. Μαλακό βαμβακερό πουκάμισο χωρίς γραβάτα και γένια δύο ημερών ήταν αυτά που μπορούσε να θυμηθεί. Το φάντασμα των Χριστουγέννων μάλλον φορούσε και δαχτυλίδι. Η μελανιά στο γλουτό ήταν μάλλον απ' αυτό. Τόσο η διάταξη των προσκεκλημένων στην αίθουσα όσο και οι παρέες που είχαν σχηματίσει, δεν άφηναν πολλές επιλογές. Είχε καταλήξει στο Βλάσση και τον Πάρη, τον κολλητό του.

Κεφάλαιον 2ον συνέχεια Την επομένη, η Χαρά είχε εμφανισθεί στο γραφείο 20 λεπτά αργότερα. Αν και κανείς δε δουλεύει ουσιαστικά μέχρι τις 11.00 π.μ., η καθυστέρηση (και μάλιστα εικοσάλεπτη) δε δικαιολογείται στις πολυεθνικές. Ειδικά, όταν πρόκειται για εκπαιδευόμενη, το αμάρτημα επισύρει σκληρές ποινές. Αρχικά, "ο εκπαιδευτής" θα σου μιλήσει φιλικά και θα σε νουθετήσει. Θα σου πει μάλιστα και την ιστορία που είχε συμβεί πριν χρόνια όταν κάποιος σαν κι εσένα έπαθε λάστιχο και εξαιτίας της αργοπορίας του χάθηκε μια μεγάλη συμφωνία με πελάτη του εξωτερικού. Από τότε ο "ψαράς", το αφεντικό, είχε αναθέσει σε καθένα προσωπικά να ελέγχει τον δικό του νέο υπάλληλο. Αν οι καθυστερήσεις επαναληφθούν, τότε οι νουθεσίες θα έρθουν από τα διπλανά γραφεία μαζί με μουρμούρα για την ακαταλληλότητα του προϊσταμένου σου να οργανώσει τη δουλειά. Έτσι θα βρεθείς να ακούς συμβουλές ώστε να μη σε πάρει στο λαιμό του και γίνεις σαν κι αυτόν. Η Χαρά και Μαίρη τα πήγαιναν καλά και το ωράριο δ...

...συνέχεια Φούρκα. Η μόνη λέξη που μπορούσε να περιγράψει ακριβώς πώς ένιωθε η Μαίρη, ήταν αυτή. Με το που τελείωσε η συνάντηση, έσπευσε να μπει στην ουρά ώστε να είναι από τους πρώτους που θα συγχαρούν και να εξαφανισθεί. Ο "κούριερ" της είχε χαμογελάσει και την είχε ευχαριστήσει τυπικά. Καθώς ξεμάκραινε, όμως, κατάλαβε ότι ουσιαστικά είχε κανονίσει συνάντηση μαζί του όταν της είπε να περάσει κάποια στιγμή να ενημερωθεί για κάποια πράγματα κι εκείνη του είπε ότι μέχρι τις 3.οο μ.μ είχε δουλειά. Γύρισε στο γραφείο προβληματισμένη για τη στάση που θα ακολουθούσε. Από τη μια ήθελε να τον αφήσει να πνιγεί στο χαρτομάνι όπως είχε πνιγεί κι εκείνη για να βγάλει άκρη, από την άλλη ήξερε ότι αυτό θα φαινόταν και δεν ήθελε να δώσει δικαιώματα στους άλλους. Αποφάσισε ότι η ανωτερότητα της ταιριάζει περισσότερο και βάλθηκε να φτιάξει μια πλήρη παρουσίαση για τον "καινούριο" Το παρατσούκλι που έπαιρνε κάποιος κατά τις πρώτες μέρες του στην εταιρεία, αν ήταν επιτυχημένο θα τον...

... συνέχεια Στα γραφεία επικρατούσε αναβρασμός. Η Μαίρη μπήκε στο δικό της και ρώτησε τη Χαρά, τη νεαρή εκπαιδευόμενη που της είχαν δώσει. Εκνευρισμένη όπως ήταν, δεν είχε προσέξει ότι όλες οι μπροστινές θέσεις στο πάρκινγκ ήταν γεμάτες. Ο πρόεδρος με τους διευθυντές των τμημάτων είχαν πάει από το πρωί και συνεδρίαζαν. Φαίνεται ότι κάτι είχε πάει στραβά στη διαχείριση γιατί είχαν έρθει και στελέχη από τα κεντρικά στο Λονδίνο. Στις 12 θα τους ανακοίνωναν τις αποφάσεις τους. Ευτυχώς η Χαρά ήταν καλή στο να μαζεύει πληροφορίες. Κάθε εκπαιδευόμενος σε μια μεγάλη εταιρεία έχει έναν πολύ σύνθετο ρόλο. Αφ'ενός μαθαίνει τη δουλειά όσο το δυνατόν πιο σφαιρικά. Αφ'ετέρου είναι το παράθυρο επικοινωνίας των στελεχών με τον κόσμο έξω από το γραφείο. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται οι απευθείας αντιπαραθέσεις αλλά και οι ομαδοποιήσεις Παράλληλα, οι παλιοί έχουν διαρκώς δίπλα τους κάποιον χαμηλά αμειβόμενο να τους θυμίζει πόσο εύκολα μπορούν αντικατασταθούν, αν γίνουν ενοχλητικοί. Η Χαρά λο...

Ένα νέο, όχι και τόσο απροσδόκητο, σίγουρα όμως χαρμόσυνο και ενδιαφέρον έφερε στο νου του William μνήμες από το παρελθόν. Τότε που οι οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές είχαν συγκεκριμένο κι αυστηρό πρόγραμμα. Μέρος αυτού του προγράμματος ήταν και η υποχρεωτική ξεκούραση του μεσημεριού. Μετά το μπάνιο στη θάλασσα, το καλοψημένο μπιφτέκι και το παγωτό ξυλάκι ακολουθούσε η σιέστα. Ένα μεσημέρι λοιπόν, από αυτά που ο κλιματισμός εξοστράκισε πλέον από τη ζωή μας κι αφού το υλικό προς ανάγνωση είχε ήδη εξαντληθεί, ο μικρός και ξάγρυπνος Willy αποφάσισε να ανοίξει την πελώρια σακούλα που η θεία του πάντα κουβαλούσε μαζί της και να διαβάσει ένα από τα μικρά χαρτόδετα βιβλιαράκια που απεικόνιζαν ηλιοβασιλέματα και εξωτικά ζευγάρια να φιλιούνται ηδυπαθώς. Η υπόθεση ήταν μάλλον τετριμμένη ακόμη και για έναν πιτσιρικά, όμως είχε ένα στοιχειώδες ενδιαφέρον και ήταν μια αρκετά ξεκούραστη λύση για να περνούν πιο εύκολα οι ώρες μέχρι το απογευματινό μπάνιο. Άνδρας , γυναίκα, μια δυσκολία που ...