The Daltons' Politics

Την ώρα που ο Joe μελετά σκληρά τη σημασία του να έχει μούστακι ο επόπτης σε συνδυασμό με την αποδόση του over στο 1,62 και ο Averell εντρυφεί στο ευρωπαϊκό δίκαιο για να διαπιστώσει αν η πώληση βραχιολιών είναι ασύμβατη με την ιδιότητα του blogger, o William απλώς μιλά για μπάλλα. α) Γαλλία-Αργεντινή: Οι δύο χειρότεροι προπονητές αυτού του μουντιάλ συναντώνται, για να καταστρέψουν ό, τι έχει απομείνει από τις ομάδες τους. Οι Γάλλοι τρακάρουν μεταξύ τους και οι Αργεντινοί δε συναντιούνται με τίποτα. Ίσως το μόνο ματς που ο Ζιρού πρέπει να κάτσει πάγκο και να παίξουν οι γρήγοροι Μπαπέ και Γκριεζμάν. Από την άλλη όταν έχεις επιθετικούς εκατομμυρίων και προκρίνεσαι με γκολ του Ρόχο, καλύτερα να παίξεις άμυνα και να περιμένεις να κλέψεις τη νίκη. β) Ουρουγούαη-Πορτογαλία: Άμυνα και ξύλο σε ένα παιγνίδι που μοιάζει φτιαγμένο για παρατάση. Φαβορί οι πορτογάλοι όχι τόσο λόγω Ρονάλντο, όσο λόγω Σάντος.

Το κακό με τα blogs είναι ότι όσο καλά και να γράφει ή να νομίζει ότι γράφει ο άλλος, στην πραγματικότητα δεν παύει να έιναι ερασιτέχνης. Έτσι, για όσους ψάχνουν κάτι για να δεθούν μαζί του τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Αρχικά πρέπει να διαβάσουν άπειρα σκουπίδια μέχρι να βρουν κάτι πραγματικά άξιο λόγου και μετά να ανεχθούν το ότι έχουν να κάνουν με ένα χομπίστα που μπορεί κάποια στιγμή να παντρευτεί, να κάνει παιδιά, να κουραστεί ή απλώς να "στερέψει". Εδώ έχουμε φλος αγαπητοί φίλοι από τα social media και συγγνώμη αν έσκασε στα μούτρα σας μια ειδοποίηση από μιαν άλλην εποχή. Ακολουθεί η συγγνώμη προς φίλους και γνωστούς που περιμένουν στη γωνία. Να τα πάρουμε από την αρχή. Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη φορά γιατί πραγματικά πίστευα ότι αυτή η χώρα πρέπει να αλλάξει. Θεώρησα ότι είναι πιο φιλελεύθερο να επιλέγεις ένα σύστημα που να σου ταιριάζει, παρά να εμμένεις σε κάτι που δεν μπορείς να υπηρετήσεις μόνο και μόνο επειδή μοιάζει ιδεολογικά σωστό. Στο δημοψήφισμα ψήφισα ...