| Averell Dalton | Comments ]

Κέντρα θεραπείας τού διαδικτυακού εθισμού ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια ανά την κινεζική επικράτεια. Σε αρκετά από αυτά χρησιμοποιείται ακόμη και ηλεκτροσόκ, ως μέθοδος "αφύπνισης" των ασθενών. Τι χρειάζεσαι για να χαρακτηρισθείς ως πρεζάκι τού κυβερνοχώρου; Σύμφωνα με τους Κινέζους γιατρούς, θα πρέπει να συνδέεσαι στο Ίντερνετ τουλάχιστον έξι ώρες την ημέρα και να εμφανίζεις τουλάχιστον ένα από συμπτώματα, όπως πιεστική ανάγκη να επανασυνδεθείς, ευερεθιστότητα, δυσκολία συγκέντρωσης, διαταραχές ύπνου - και φόβο τής κοινωνικής επαφής.

Ποια Γρίπη των Χοίρων; Αν κάτι απειλεί σοβαρά την επιβίωσή μας ως είδος, είναι η Νόσος των Μαλθακών. Εξαπλώνεται ραγδαία, χάρη στην παγκόσμια επικράτηση τού δυτικού τρόπου ζωής, και απειλεί να μην αφήσει όρθιο τίποτε, που να θυμίζει τις αξίες επί των οποίων χτίζαμε κάποτε τις κοινωνίες μας. Οι Άγγλοι άφησαν τον πουριτανισμό τους κατά μέρος και μοιράζουν στα σχολεία τής Αλβιώνος ιατρικά φυλλάδια, στα οποία προτείνεται, εκτός άλλων, σεξ ή αυνανισμός δις εβδομαδιαίως, στα πλαίσια προγράμματος για βελτίωση τής φυσικής κατάστασης των νέων! Αν έψαχνες πολύ καιρό για μια πρωτότυπη pick-up line, δοκίμασε αυτήν. Σύντομα θα κάνει θραύση.

Μεγαλώνεις σε αυστηρά προστατευμένο περιβάλλον, ξοδεύεις όλο και μεγαλύτερο μέρος τής παιδικής σου ηλικίας προετοιμαζόμενος για το "αύριο", πήζεις στις ξένες γλώσσες, τα φροντιστήρια και τα μπαλέτα. Κάποια στιγμή ξυπνάς κι έχεις πιάσει δουλειά, μα συνεχίζεις να πήζεις, να παλεύεις και ν' αγωνιάς για το "αύριο", που έχει το κακό συνήθειο ν' απομακρύνεται όσο απλώνεις το χέρι να το πιάσεις. Χαλαρώνοντας τα βράδια κάπου ανάμεσα στο ζάπινγκ και το σερφάρισμα, συνειδητοποιείς πως ποτέ δεν έμαθες πώς να πλησιάσεις έναν φίλο ή μια γκόμενα, πώς να νοιασθείς γι' αυτούς ή να γελάσεις μαζί τους, πώς να φτιαχτείς και πώς να τους φτιάξεις. "Οι νέοι δεν γαμάνε πια, δεν καβλώνουν", γκρίνιαζε σε μια συνέντευξή του ο Κραουνάκης. Κακά μαντάτα για την χώρα τού Διονύσου.

Τι μένει; Ν' αναζητήσουμε έμπνευση και διδαχή απ' αυτούς που "το 'χουν ακόμα". Ν' ακούσουμε, να θαυμάσουμε και να παραδειγματισθούμε από εκείνους που άρπαξαν την ζωή απ' τα μαλλιά, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον θάνατο και την ταπείνωση κι επιβίωσαν, που είχαν τα κότσια να παρατήσουν τα πάντα και ν' αρχίσουν από την αρχή. Τον καιρό που ο γιος τού Κενυάτη κυβερνά τον κόσμο, τον καιρό που ο Πολωνοεβραίος με ρίζες από την Θεσσαλονίκη χορεύει στο ταψί τούς Φρανσουάδες, ίσως ήρθε η ώρα για την Ελλαδίτσα να αναρωτηθεί αν θα μπορούσαν οι μετανάστες να αποτελέσουν ένεση ζωτικότητας σ' έναν κοινωνικό ιστό που αποσυντίθεται. Κι ίσως είναι ώρα να πλησιάσεις έναν απ' αυτούς της γειτονιάς σου, και να του ζητήσεις να σου μιλήσει για την ζωή του. Ποιος ξέρει τι μπορεί ν' ανακαλύψεις...