| William Dalton | Comments ]

Την ώρα που οι άλλοι Daltons, περιδιαβαίνουν παραλίες και καφετέριες, μόνο ο άοκνος και σχεδόν νηφάλιος William, κάνει ρεπορτάζ και ανταγωνίζεται στα ίσα, τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια. Αφού λοιπόν, ο κόσμος απαιτεί σοβαρή και έγκυρη ενημέρωση, ιδού η τελευταία απομαγνητοφώνηση από τις συνομιλίες μεταξύ των μελών του συνδικάτου του εγκλήματος
Τρ:Αυτή τη δικηγόρο την ξέρεις καλά;
Βλ:Φίλη μου, από παιδιά.
-Όμως κάτι τώρα έχει αλλάξει φανερά...
-Ναι, με γρίφους μιλά και σπόντες πετά.
-Όταν είσαι με άλλους στην παρέα, τι κάνει;
-Με στραβοκοιτά...
-Τη δουλειά με το σπα θα την προχωρήσει;
-Δεν ξέρω, τη μία στιγμή είναι τολμηρή και την άλλη...
-Κατάλαβα, "δώσε θάρρος στο χωριάτη...", στο'χα πει. Με τον άλλο τί γίνεται; Θα την σμπρώξει τη δουλειά;
-Εγώ του φέρομαι τυπικά. Αν μπροστά μου αλλάξει επιδεικτικά, θα τη χάσει κι εγω δε θα φταίω. Χθες του μίλησα στο τηλέφωνο...
-Τον ζόρισες λίγο;
-Προκαλείς του λέω, προκαλείς...
-Πες του αν από φίλο στριμωχτεί σε καμμιά γωνιά, μην εκπλαγεί...
-Το ξέρει ρε βρωμού, αφού του είπα " Γιατί ανοιχτά με προκαλείς; Πες αυτό που θες να πεις"
-Ναι ρε, φτάνει πια. Μην προσπαθεί να μας κρυφτεί
-Το βλέπω, θες πολλά να μου πεις. Ο παππούς μίλησε; Που τα'χει κρυμμένα;
-Μπα, αν τον ζορίσεις τα χάνει, κοκκινίζει και να βγάλει λέξη δεν μπορεί...
-Με ποτό προσπαθείς;
-Λάσπη, η δουλειά ... ζαλίζεται μεθά κι αρχίζει χικ και χικ
-Μόλις τελειώσουμε, θέλουμε ένα μήνα να καθαρίσουμε. Με το που βγούμε, δηλαδή, το καλοκαίρι πάμε διακοπές. Σαρωνικός.
-'Οχι! Μη μου μιλάς για καλοκαίρια. Όλα στον καιρό τους, κατάλαβες βρωμού;
-Εντάξει ρε συ κατάλαβε με, όμως. Πεθαίνω στην ερημιά...
-Άστα αυτά τώρα. Τα εγκαίνια θα γίνουν απόψε που'χει ολόκληρο φεγγάρι και σε τρεις μήνες αν όλα πάνε καλά θα'χεις αυτό που ονειρευόσουν μια Φερρά.. και διακοπές.
-...την τύχη μου! Μου τη δίνει που από μια στραβή είμαι μέσα τώρα. Οι Ρώσοι με τα καλάμια θα πάνε;
-Ναι. Μετά θα πιάσω το χοντρό και θα του πω :"Κάτσε τώρα στο παπί μου"
-Παράτα τον αυτόν. Μόλις βγω, εγώ κι Πουφ θα του κάνουμε μια επίσκεψη.