| William Dalton | Comments ]

Ενώ στην πολιτική σκηνή της χώρας μοιάζει να μη γίνεται τίποτα ενδιαφέρον (η συζήτηση για την ιδεολογική πλατφόρμα της Ν.Δ. και τη σχέση της με τη δεξιά ή το κέντρο, μάλλον δε θα βγάλει πουθενά) και το θέμα της απαγόρευσης του καπνίσματος έχει κορεσθεί, οι λίγοι που βρεθήκαμε μακριά από τις παραλίες το Σαββατοκύριακο βρήκαμε καταφύγιο στα αθλητικά.
Απόντος λοιπόν του Jack που παραδοσιακά αναλαμβάνει τέτοια θέματα, σήμερα στην αθλητική σας ενημέρωση ο William, απευθείας από το σπίτι του όπου ξεκουράζεται.
Για όποιον είδε το χθεσινό τελικό του Wimbledon, οτιδήποτε άλλο στην αθλητική επικαιρότητα φαντάζει μικρό. Ο Roger Federer, για άλλη μια φορά έδειξε ότι μεγάλοι είναι οι αθλητές που δε χάνουν με τίποτα. Η φετινή του χρονιά μοιάζει να είναι βγαλμένη από αμερικάνικη ταινία. Αυτός που πέρσι τα έχασε όλα, που έπεσε στο Νο 2 της παγκόσμιας κατάταξης, επανήλθε θριαμβευτικά Η διαφορά είναι ότι η εποχή μοιάζει να τον πρόλαβε. Εκεί που τον είχαμε συνηθίσει να διαλύει όποιον έβρισκε μπροστά του ( εκτός ίσως του Ναδάλ), τώρα τα παιγνίδια του παίζονται στα ίσα. Έτσι, τα τελευταία δύο χρόνια βλέπουμε συγκλονιστικούς τελικούς που παίζονται για ώρες και αναγκάζουν όλο και περισσότερους να ασχοληθούν ξανά με ένα άθλημα που είχε καταντήσει βαρετό και προβλέψιμο. Πλέον η διαφορά μοιάζει να είναι το αθλητικό πείσμα και η στόφα του νικητή. Το Νο1, από σήμερα, της παγκόσμιας κατάταξης δεν είναι η ισοπεδωτική μηχανή που ήταν. Χάνει όμως, μόνο όταν ο αντίπαλός του παίξει εμφανώς καλύτερα. Στις ισοπαλίες κερδίζει.
Συνεχίζουμε με ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε αναζήτηση προέδρου και παικτών. Ο Παναθηναϊκός εκ φύσεως δεν παραμελεί την ευρωπαϊκή του εικόνα, μήπως λοιπόν η ΑΕΚ του Ντούσαν με τις λίγες μεταγραφές, αλλά και την επιμονή σε καλούς Έλληνες παίκτες (π.χ. Μάκος) ή ο ΠΑΟΚ με σταθερό κορμό και Τούμπα είναι ένα καλό στοίχημα για το φετινό πρωτάθλημα; Αν κι από τα φιλικά δε βγαίνουν ασφαλή συμπεράσματα, τα φετινά ίσως επιτρέψουν στο τζογαδόρους εξ' ημών ένα καλό ποντάρισμα.