| Joe Dalton | Comments ]

Στο άκουσμα της είδησης ότι έκλεισε ο Ελεύθερος Τύπος η αλήθεια είναι ότι αισθάνθηκα θλίψη. Θλίψη γιατί έχασαν τη δουλειά τους 450 άνθρωποι και ανάμεσα τους 2-3 φίλοι και επειδή μία από τις καθημερινές μου συνήθειες θα αλλάξει αναγκαστικά.

Ο Ελεύθερος Τύπος αποτελούσε για όσους είναι άνω των 30 τη παραδοσιακή εφημερίδα της ΝΔ. Τα τελευταία χρόνια με την ανάληψη της ηγεσίας της από τον Θεόδωρο και την Γιάννα Αγγελοπούλου έπαψε πλέον να είναι η παραδοσιακή εφημερίδα του κόμματος της ΝΔ και προσπάθησε να γίνει κάπως πιο "ουδέτερη".

Η παρουσία της Γιάννας Αγγελοπούλου άλλαξε πολλά. Η εφημερίδα απέκτησε εξαιρετικό στήσιμο (και για αυτό βραβεύτηκε διεθνώς) και προσπάθησε να φέρει ένα νέο μοτίβο. Όχι όμως ολοκληρωμένο όπως μπορούμε να διαβάσουμε στο blog του συμβούλου έκδοσης της εφημερίδας (http://www.innovationsinnewspapers.com/index.php/2009/06/22/the-tragic-and-sadly-expected-end-of-eleftheros-typos/) μιας και όπως αναφέρει η Αθήνα δεν είχε ανάγκη από μία ακόμα εφημερίδα με σχέσεις με τη πολιτική.

Η συγκεκριμένη κίνηση ξάφνιασε πολλούς. Δεν θα έπρεπε βέβαια γιατί οι επιχειρηματίες σπανίως μένουν πολύ καιρό σε καράβια που βάζουν νερά και σε προβληματικές επιχειρήσεις. Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος στήριζε οικονομικά το εγχείρημα αλλά από την άλλη έβλεπε ότι ήταν εγκλωβισμένος σε μία αγορά (αυτή των έντυπων ΜΜΕ) που πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και δεν υπήρχαν και σαφή δείγματα ανάκαμψης. Μοιραία πήρε την απόφαση ως επιχειρηματίας και όχι ως εκδότης (δεν ήταν τέτοιος άλλωστε) και έκλεισε την εφημερίδα και το ραδιοφωνικό σταθμό.

Το πιο πιθανό είναι να μην είναι το τελευταίο παραδοσιακό μαγαζί των ΜΜΕ που θα βάλει λουκέτο και σίγουρα δεν φταίει η κυβέρνηση για αυτό. Είναι από τις λίγες φορές που συμφωνώ απόλυτα με τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο που προσπαθεί να αντιληφθεί τους λόγους για τους οποίους απεργεί η ΕΣΗΕΑ (
http://press-gr.blogspot.com/2009/06/blog-post_7315.html).

Αν έχω καταλάβει καλά το αίτημα είναι να παρέμβει το κράτος και να στηρίξει οικονομικά τις εφημερίδες για να μην κλείσουν. Πόση παραπάνω στήριξη να δώσει όμως το κράτος στα ΜΜΕ; Ήδη μέσω του ΟΠΑΠ κατά βάση είναι ο κύριος αιμοδότης των ΜΜΕ. Χωρίς τη κρατική διαφήμιση ζήτημα να επιζήσουν 4-5 εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας.

Από το κλείσιμο του ΕΤ υπάρχει και ένα θετικό κατά γνώμη μου. Το τέλος του σεναρίου που ήθελε τη Γιάννα Αγγελοπούλου, σε συνεργασία ίσως με κάποιον άλλο επιχειρηματία τύπου Βγενόπουλου, να είναι στα χνάρια του Silvio Berlousconi. Μέσω της απήχησης τους και του ελέγχου των ΜΜΕ να κάνουν σοβαρή παρέμβαση στο πολιτικό σκηνικό και να αλλάξουν το τοπίο. Το σενάριο αυτό εκτιμώ ότι οριστικά μπαίνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Κλείνοντας, είμαι βέβαιος ότι σε λιγότερο από μία εβδομάδα θα σταματήσουν τα κροκοδείλια δάκρυα για τον ΕΤ από τα ανταγωνιστικά μέσα και θα αρχίσει η μάχη για να πάρει κάποιος τη θέση του. Τη θέση του στις προτιμήσεις των αναγνωστών φυσικά. Οπότε μην απορρήσει κανείς αν ο Γιάννης Αλαφούζος μετατρέψει την Καθημερινή εκ νέου σε φιλοκυβερνητική εφημερίδα.

Υ.Γ. Στα υπόλοιπα άξια αναφοράς, ο Αλέκος Αλαβάνος πήρε πίσω τη παραίτηση του. Η πολιτική της χώρας έγινε εκ νέου φτωχότερη με τη παρουσία του και αναμένουμε με χαρά τα σχόλια των απανταχού υμνητών της ηθικής του, της τιμιότητας του και του μέτρου που διέπει το πολιτικό του βίου. Προσωπικά βαθμολογώ την ανάποδη κυβίστηση με 9.3 στη κλίμακα Μανώλης.