| Joe Dalton | Comments ]

Τα βιώματα είναι αντικειμενικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Όλοι μας είμαστε δέσμιοι των βιωμάτων μας και μοιραία αυτά μας ωθούν σε πράξεις για τις οποίες είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα μετανιώσουμε.

Το χαρούμενο φιλελεύθερο αγόρι του blog δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στο κανόνα Έχοντας περάσει βιωματικά το μαρτύριο του καναπέ τη τελευταία τριετία ζει και αναπνέει για να ζήσει το μαρτύριο του και κάποιος άλλος. Αν εν τέλει ο Ολυμπιακός του κάνει τη χάρη και υποβιβαστεί στο αγαπημένο του κύπελλο UEFA, από εθισμό και μόνο εκτιμώ ότι θα στήνεται τις Πέμπτες να τον παρακολουθεί.

Ταλαιπωρημένος από τα βιώματα του προσπαθεί να απαλύνει το πόνο του αναζητώντας λογική στη απομάκρυνση του Τάκη Λεμονή (αυτός με τις τεσσάρες...) και ψάχνοντας τρόπους να μειώσει το Βαλβέρδε σαν άλλος φωτεινός εκδότης "αντικειμενικής" εφημερίδας.

Διευκρινιστικά απλά να τον ενημερώσω ότι ο Σκοπελίτης δεν έκανε τίποτα διαφορετικό από αυτό που συνηθίζει να κάνει καλά. Να είναι ένα αμυντικό χαφ μικρομεσαίας ομάδας. Το ότι βρέθηκε στη πλευρά των νικητών αυτή τη φορά δεν τον κάνει καλύτερο από αυτό που είναι στη πραγματικότητα.

Κλείνοντας να διευκρινίσω ότι όσο αφορά τη λογική του πειραματισμού και των σφαλμάτων και το αν οι μειονεκτούν οι φυσικοί σε νοημοσύνη εκτιμώ ότι εσύ Wiliam σαν γνήσιο τέκνο του φυσικομαθηματικού θα γνωρίζεις καλύτερα. Το βέβαιο είναι ότι μειωμένης ή μη αντίληψης ο Σωκράτης Κόκκαλης σου έχει γίνει βίωμα και μπορεί να ψάχνεις να βρεις δικαιολογίες σε ενστάσεις αλλά η αλήθεια είναι ότι είσαι ο καλύτερος του πελάτης οπότε έχεις και δίκιο.

Υ.Γ. Η αλήθεια είναι πως η επιστροφή από τη Χαλκιδική με ξεβόλεψε όπως φαντάζομαι και η δικη σου από τα Κύθηρα. Το σίγουρο είναι πως εγώ δεν έγραψα ολόκληρες εκθέσεις ιδεών για τους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε όλοι να πάμε στην Ανάφη για να καταλήξω εν τέλει στα Κύθηρα.