| Billy the Kid | Comments ]



Ήθελα να γράψω κάτι σχετικό, αλλά επειδή το είδα γραμμένο είπα να το κάνω copy-paste απο το euro2day.gr:

"Τι θα μπορούσε να χαλάσει το πάρτι;

Οι αμφιβολίες για τη δυνατότητα των κρατών να σώσουν τα τραπεζικά τους συστήματα, αφού η επιθυμία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων δεν αμφισβητείται. Πώς μπορεί π.χ. μια χώρα με υψηλό δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ να εγγυηθεί τη διάσωση του τραπεζικού της συστήματος, όταν τα κεφάλαια που απαιτούνται είναι πολύ μεγάλα;

Στην περίπτωσή μας το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ βρίσκεται κοντά στο 92%, ενώ μόνο η εγγύηση των καταθέσεων στις τράπεζες από μη χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ανέρχεται στο 85% περίπου και η κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να τυπώσει πληθωριστικό χρήμα όπως παλιά; Πρακτικά δεν μπορεί (στρακαστρούκα). "


Και επειδή σήμερα έχω ρέντα με τις παραπομπές, μπορείτε να διαβάσετε την συνέντευξη του Gordon Geko, στο capitalwhispers.com για να καταλάβετε πως βλέπει την κατάσταση ένας στυγνός κεφαλαιοκράτης.


Υ.Γ. Αναρωτιέμαι πώς γίνεται, μέσω 5-ετών προγραμμάτων και κεντρικού προγραμματισμού να μπορείς να τρως και μπριζόλα και μπεργκεράκι? Μάλλον για πατάτα βραστή το βλέπω...