| Joe Dalton | Comments ]

Ολοκληρώθηκε χθες με επιτυχία (μιας και όλοι κερδίσανε ως συνήθως) το debate των πολιτικών αρχηγών. Σήμερα θα γίνει το ουσιαστικό μεταξύ των κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου. Δράττομαι της ευκαιρίας να αναλύσω πως μου φάνηκαν οι υπόλοιποι τέσσερις. Άλλωστε το χθεσινό ήταν το δικό τους παλκοσένικο και ή δική τους ευκαιρία, σήμερα θα δούμε το κυρίως πιάτο. Ξεκινώ κατά σειρά:

Αλέκα Παπαρήγα: Η πλέον άνετη από όλους. Άλλωστε βρίσκεται και σε πλεονεκτική θέση. Η ιδεολογία που πρεσβεύει (υπαρκτός σοσιαλισμός) έχει καταρρεύσει προ πολλού. Δεν έχει τίποτα να αποδείξει αντίθετα βλέποντας και τους τριγμούς του καπιταλιστικού συστήματος έχει αποκτήσει επιχειρήματα τα οποία στο πρόσφατο παρελθόν δεν είχε.

Είναι αδύνατο να τη ζορίσει δημοσιογράφος μιας και με την πίστη του άλλου άκρη δεν βγάζεις και για την Αλέκα Παπαρήγα ο Κομμουνισμός είναι πίστη. Ερωτήσεις του τύπου, χωρίς κέρδη τι θα φορολογηθεί είναι ψωμοτύρι σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Η ατάκα "Μελετήσαμε τα λάθη του συστήματος και βγάλαμε χρήσιμα συμπεράσματα" ήταν σίγουρα η δική της στιγμή στο debate. Η συνολική παρουσία πολύ καλή, όχι όσο το 2007 αλλά σίγουρα πολύ καλή.

Βαθμός: 8/10

Αλέξης Τσίπρας: Ομολογουμένως για τα δικά του μέτρα αρκετά καλός. Την καλύτερη ατάκα -ίσως και του debate- την φύλαξε για το τέλος: " Οι εκπρόσωποι των μεγάλων κομμάτων έμειναν μετεξεταστέοι και θα έρθουν και αύριο". Δεν τον είχα συνηθίσει με ουσιαστικό χιούμορ. Η παρουσία του καλύτερη από του κ. Αλαβάνου, λιγότερο αψύς και περισσότερο συμπαθής από ότι συνήθως.

Οι δεδομένες αδυναμίες του δεν κρύφτηκαν όμως. Συνεχίζει να είναι ένας νέος άνθρωπος που συμπεριφέρεται σαν πολιτικάντης της δεκαετίας του '60. Γνωρίζει τους βασικούς κανόνες της επικοινωνίας, αλλά είναι εντελώς αδύναμος σε ζητήματα ανάπτυξης θέσεων και προτάσεων. Θα μπορούσε κανείς να τον χαρακτηρίσει Αβραμόπουλο της αριστεράς, όμως ο Δημήτριος Αβραμόπουλος είναι πολλά χρόνια μπροστά στο marketing και την επικοινωνία του τίποτα. Για πρώτη φορά πήγε καλά και πέρασε τη βάση. Αν απαντούσε θαρραλέα σε κάποια δυσάρεστα ερωτήματα μπορεί και να έβγαινε νικητής σε αυτή την άτυπη μονομαχία των τεσσάρων.

Βαθμός: 6/10

Γεώργιος Καρατζαφέρης: Από την πρώτη ερώτηση ξεκαθάρισε τη θέση του. Δήλωσε συνάδελφος του Παύλου Τσίμα, άρα δημοσιογράφος και όχι πολιτικός αρχηγός. Ως τέτοιος συμπεριφέρεται άλλωστε. Για όσους μάλιστα έχουν ασθενή μνήμη δεν υπήρξε ποτέ αυτό που λέμε μεγάλη πένα και καθοδηγητής του πνεύματος. Έκανε καριέρα πουλώντας βιντεοκασέτες με βασικό θέμα σκανδαλολογία και φωτογραφίες της Μιμής. Όταν η ιδιωτική τηλεόραση έγινε πράξη στην Ελλάδα, βρέθηκε ιδιοκτήτης τηλεοπτικού σταθμού όπου συνέχισε την δημοσιογραφία της πλάκας και του κιτρινισμού.

Συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως δημοσιογράφος του κίτρινου τύπου ακόμα και ως πολιτικός αρχηγός. Δεν λέει τίποτα, κάνει σπέκουλες στο πατριωτισμό των Ελλήνων με επιχειρήματα της πλάκας, είναι ωραιοπαθής και στερείται πολιτικής ουσίας. Η απάντηση του στο γιατί έχει διφορούμενες απόψεις στα πάντα κανονικά θα έπρεπε να είναι: " Διότι είμαι δημοσιογράφος, καταγράφω τις απόψεις δεν τις παράγω".

Η στιγμή του ήταν η ερώτηση προς τον Γεώργιο Παπανδρέου. Εκεί ως γνήσιος εκπρόσωπος της κίτρινης δημοσιογραφίας επέλεξε να ρωτήσει αυτό που αναφέρουν διάφορα blog ως δήλωση του Γεωργίου Παπανδρέου το 1999 περί στρεμμάτων γης και ήσυχου ύπνου. Ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν απάντησε βέβαια στο ερώτημα επί της ουσίας, όμως δεν παύει η ερώτηση να είναι χαρακτηριστική του επιπέδου του Γεωργίου Καρατζαφέρη. Κάτω από τη βάση επιεικώς.

Βαθμός: 4/10

Νικόλαος Χρυσόγελος: Η μεγάλη απογοήτευση. Περίμενα από τους Οικολόγους Πράσινους περισσότερα. Βασικά περίμενα συμπεριφορά ακτιβιστών και ανθρώπων που έχουν αναγάγει την οικολογία και τη προστασία του περιβάλλοντος σε στάση ζωής. Έχω εξηγήσει ότι δεν θεωρώ την οικολογία πολιτικό κίνημα. Ο συγκεκριμένος κύριος, πέρα από χαμόγελο του συμπεριφέρθηκε σαν παλαιοκομματικό στέλεχος.

Απέφυγε να απαντήσει σε οτιδήποτε δυσάρεστο. Η απάντηση του δε στα περί "Μακεδονικού Αναγνωστικού" και Μακεδονίας ήταν γελοίες και απαράδεκτες. Δηλώσεις του τύπου "αυτά είναι ιστορία και μιλάμε για το παρόν" προσβάλλουν αν μη τι άλλο τη νοημοσύνη μας και τους αγώνες ορισμένων για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Καλό θα ήταν στους Οικολόγους Πράσινους να αποφασίσουν επιτέλους τι είναι, τι πρεσβεύουν και τι αποσκοπούν. Πραγματικά απαράδεκτος. Η απόλυτη απογοήτευση του debate για όσους ήλπιζαν ότι θα ακούσουν και ένα κανονικό άνθρωπο να μιλάει για τις αγωνίες του. Η στιγμή του; Αναμφισβήτητα η μαρμελάδα που εμφάνισε στο τέλος ως λύματα από τον Ασωπό. Όμως ήταν πια αργά.

Βαθμός: 1/10

Υ.Γ.1. Αν και ο συγκεκριμένος τομέας είναι δουλειά του Jack η καρδούλα που φορούσε στο λαιμό η κα. Παπαρήγα έγραφε ωραία στο πλάνο.

Υ.Γ.2. Από τις ωραίες στιγμές off camera η ατάκα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Αλέξη Τσίπρα: "Μόλις τελειώσουν οι εκλογές θα σου κάνω δώρο μία γραβάτα".

Υ.Γ.3. Συνολικά η κουβέντα μεταξύ των πολιτικών αρχηγών είχε το ενδιαφέρον της. Η απορία μου είναι γιατί οι τέσσερις δεν ρωτούσαν ο ένας τον άλλο και απευθύνθηκαν αποκλειστικά στους άλλους δύο; Είχαμε μήπως κάποια μυστήρια ομερτά;

Υ.Γ.4. Προς συγκρότημα Αλαφούζου ενταύθα: Είναι δυνατόν να έχετε στις τάξεις σας πολιτικούς συντάκτες επιπέδου Αλέξη Παπαχελά, Έλλης Τριανταφύλλου και Πάσχου Μανδραβέλη και να στέλνεται την εμφανίσιμη μεν άσχετη και λίγη δε κυρία Σία Κοσιόνη στο debate. Κατάφερε ακόμα και ο Ευαγγελάτος να δείχνει διαβασμένος και ουσιαστικός.

Υ.Γ.5. Ο Παύλος Τσίμας μου φάνηκε κάπως απροετοίμαστος. Ίσως προσπάθησε να είναι πιο φυσικός αλλά δεν του βγήκε.

Υ.Γ.6. Η Μαρία Χούκλη είναι από τις πλέον συμπαθείς φιγούρες. Άνετη φυσική, αποδέχεται το τρακ και τα σαρδάμ της και τα ξεπερνάει με χαμόγελο.