| William Dalton | Comments ]

Την ώρα που ο Usein Bolt ισοπέδωνε το δικό του 9.69 και μαζί με αυτό τα ανθρώπινα όρια όπως τα έθεταν επιστήμονες και ειδικοί του αθλητισμού, κάποιοι στην οδό Ιπποκράτους έφτιαχναν ερωτηματολόγια. Η ιδέα να στείλουν τα ερωτήματα του κινήματος στους δικηγόρους του Μιχ. Χριστοφοράκου, είχε ως αποτέλεσμα (υποθέτω) να περάσουν το δεκαπενταύγουστο σε ένα γραφείο προσπαθώντας να μαντέψουν τι θα ικανοποιούσε τον πρόεδρο.


Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα ήταν πρωτοποριακή. Με ποια ιδιότητα το Πα.Σο.Κ. θα έθετε ερωτήματα σε ένα υπόδικο; Με αυτή του ανακριτή; Του δημοσιογράφου; Του περιέργου; Ναι μεν ο ίδιος ο ισχυρός άνδρας της Ελληνικής Siemens ισχυρίσθηκε ότι χρηματοδοτούσε τα δύο μεγάλα κόμματα και μάλιστα προκάλεσε τη Ν.Δ. να τον ρωτήσει για τα ονόματα των ενδιαμέσων, αλλά ποιος συνδιαλέγεται με έναν υπόδικο; Ο ανακριτής και ίσως οι δημοσιογράφοι. Οι υπόλοιποι πιστεύουν ότι μπορούν να χειρισθούν τις απαντήσεις που θα πάρουν; Και τί θα κάνουν, θα αυτοκαθαρθούν; Χρειάζεται να έχει κανείς νομικές γνώσεις για να αναρωτηθεί γιατί να τους πιστέψουμε αφού μοιάζουν να είναι άμεσα εμπλεκόμενοι;


Είναι η δεύτερη φορά που η κυβέρνηση αποφεύγει την παγίδα του απευθείας διαλόγου με τον Μιχ. Χριστοφοράκο. Την πρώτη, η πρόκληση ήταν θεσμική. Η ιδέα ότι το νομικό μας σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει επιείκεια αντί αποκαλύψεων είναι αν μη τι άλλο άξια συζήτησης (βλ. Joe http://thedaltonspolitics.blogspot.com/2009/07/gutsy-moves.html) . Όμως τη δεδομένη στιγμή, κάτι τέτοιο και πολιτικά άτοπο θα ήταν και δε θα προσέφερε τίποτα στην πράξη. Τώρα, η πρόταση απευθύνθηκε απευθείας στο κόμμα της Ν.Δ. σαν να μην υπάρχει έννομο κράτος, δικαιοσύνη και θεσμοί σε αυτήν τη χώρα. Ενώ λοιπόν οι μεν φυσιολογικά αρνήθηκαν, οι δε (Πα.Σο.Κ.) στη φούρια τους να φανούν ευαίσθητοι και να ζορίσουν την κυβέρνηση δεν αντελήφθησαν ότι δεν είναι δουλειά τους να πηγαίνουν και να ζητούν ονόματα από έναν υπόδικο υπαινισσόμενοι συν τοις άλλοις θέμα ισότιμης μεταχείρισης.
Το αν πήραν χρήματα από τη Siemens και τα δύο μεγάλα κόμματα ίσως να μην είναι τόσο σημαντικό όσο η πίστη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι τελικά δεν υπάρχει τίποτα σε αυτή τη χώρα που να μην εξαγοράζεται. Η αναβολή της έκδοσης του Μιχ. Χριστοφοράκου μπορεί να ερμηνευθεί κατά το δοκούν, σε κάθε περίπτωση όμως, μας στερεί για την ώρα από ένα σπαρταριστό παράδοξο. Οι μεν να προσπαθούν να μας βγάλουν όλους τρελλούς και οι δε να ζητούν την ψήφο μας παραδεχόμενοι ότι είναι μέρος του προβλήματος διαφθοράς. Όσο για το ερωτηματολόγιο: Η ιδέα πιστοποιεί αφέλεια, η αντιμετώπιση από τα μέσα όμως δείχνει ξεκάθαρα ότι ο άνεμος άλλαξε.