| William Dalton | Comments ]

Κεφάλαιον 2ον

συνέχεια

Την επομένη, η Χαρά είχε εμφανισθεί στο γραφείο 20 λεπτά αργότερα. Αν και κανείς δε δουλεύει ουσιαστικά μέχρι τις 11.00 π.μ., η καθυστέρηση (και μάλιστα εικοσάλεπτη) δε δικαιολογείται στις πολυεθνικές. Ειδικά, όταν πρόκειται για εκπαιδευόμενη, το αμάρτημα επισύρει σκληρές ποινές. Αρχικά, "ο εκπαιδευτής" θα σου μιλήσει φιλικά και θα σε νουθετήσει. Θα σου πει μάλιστα και την ιστορία που είχε συμβεί πριν χρόνια όταν κάποιος σαν κι εσένα έπαθε λάστιχο και εξαιτίας της αργοπορίας του χάθηκε μια μεγάλη συμφωνία με πελάτη του εξωτερικού. Από τότε ο "ψαράς", το αφεντικό, είχε αναθέσει σε καθένα προσωπικά να ελέγχει τον δικό του νέο υπάλληλο. Αν οι καθυστερήσεις επαναληφθούν, τότε οι νουθεσίες θα έρθουν από τα διπλανά γραφεία μαζί με μουρμούρα για την ακαταλληλότητα του προϊσταμένου σου να οργανώσει τη δουλειά. Έτσι θα βρεθείς να ακούς συμβουλές ώστε να μη σε πάρει στο λαιμό του και γίνεις σαν κι αυτόν.



Η Χαρά και Μαίρη τα πήγαιναν καλά και το ωράριο δεν τους είχε δημιουργήσει πρόβλημα ποτέ. Η μεν πρώτη έπρεπε να εμφανίζεται κατά τις 9.00, ενώ η δεύτερη μέχρι τις 10.00. Η Μαίρη πήγαινε κατά τις δέκα παρά ενώ η νεαρή της υπάλληλος ένα τέταρτο νωρίτερα. Έτσι, όλα δούλευαν ρολόι. Εκείνη την ημέρα, το ωράριο αντιστράφηκε. Αφού όμως είχε υπάρξει πρότερη ενημέρωση και μάλιστα από στέλεχος της εταιρείας, δεν συνέτρεχε λόγος νουθεσίας. Η μικρή έλαμπε όταν μπήκε μέσα. Αντί για τη συνηθισμένη κοτσίδα, τα μαλλιά της ήταν λυτά και φορούσε φούστα για δεύτερη ή τρίτη φορά από τότε που είχε προσληφθεί. Μαύρη, εφαρμοστή, μέχρι το γόνατο, ήταν η εγγύηση για να μαζευτεί ο ανδρικός πληθυσμός του ορόφου στο γραφείο τους.


Πριν η Μαίρη προλάβει να την καλημερίσει, η Χαρά άρχισε να εξιστορεί τα της προηγούμενης νύχτας. Αφού τελείωσε το σεμινάριο, ανέβηκαν στο ρουφ του ξενοδοχείου για ένα ποτό και κουβέντα πάνω σε αυτά που είχαν παρακολουθήσει. Το ένα ποτό έφερε το άλλο και πριν το καταλάβει, "ο Βλάσσης της" (έτσι τον αποκαλούσε πια) την είχε ανάψει τόσο που δε χρειάστηκε να της πει δεύτερη φορά ότι είχε μόνιμα νοικιασμένο ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο. Από εκεί ερχόταν κατευθείαν και τα ρούχα της τα είχε αγοράσει εκείνος το πρωί. Η Μαίρη άκουσε ατάραχη τη διήγηση μέχρι τέλους, χωρίς να πει λέξη. Ήθελε να της πει να μην περιμένει κάτι παραπάνω από κάποιον που την ίδια μέρα είχε προτείνει και σε εκείνη γεύμα, όμως δεν το έκανε. Αισθάνθηκε ότι δε θα ήταν σωστό. Ύστερα προβληματίσθηκε με τον εαυτό της...


Το Χριστουγεννιάτικο πάρτυ


Δύο μέρες μετά, η εταιρεία είχε το έτησιο πάρτυ για τα Χριστούγεννα. Ακόμη και σε περιόδους κρίσης όπως ήταν η τελευταία, κανείς δεν σκεπτόταν την περίπτωση ματαίωσής του. Φέτος για να περικόψουν το μπάτζετ, είχαν αποφασίσει να το οργανώσουν στην αποθήκη που βρισκόταν δύο τετράγωνα πίσω από το κτίριο όπου στεγάζονταν τα κεντρικά. Η ιδέα ήταν του κ.Φραγκάτου ο οποίος είχε προλάβει να γίνει εξαιρετικά δημοφιλής στο λίγο διάστημα που είχε μεσολαβήσει. Η Μαίρη δεν είχε καμμία διάθεση να πάει, όμως δεν μπορούσε να το αποφύγει χωρίς όλοι να τη σχολιάσουν και το ήξερε. Προφασίσθηκε ότι είχε κανονίσει κάτι από πριν και υποσχέθηκε να περάσει έστω για λίγο.


Όταν μπήκε στο χώρο, αναρωτήθηκε πως θα άντεχε έστω και για μία ώρα. Οι φίλες της από τα άλλα τμήματα θα έρχονταν αργότερα και η Χαρά έτρεχε πίσω από τον "Βλάσση της" ο οποίος κανόνιζε τα της τελευταίας στιγμής. Ήταν θέμα χρόνου πλέον, να καταλάβει η μικρή ότι είχε παρεξηγήσει τα πράγματα. Στη μισή ώρα η Μαίρη ζήτησε τη δεύτερη "Μαργαρίτα". Τα αφεντικά αργούσαν να εμφανισθούν κι αυτό θα παρέτεινε τη δική της παραμονή εκεί. Εν τω μεταξύ ο κόσμος είχε αρχίσει να πυκνώνει. Ο Λουκάς, το Christmas love των προηγούμενων πάρτυ, μόλις μπήκε την έπιασε από τη μέση και τη φίλησε. "Εσένα θέλω για χριστουγεννιάτικο δώρο ". Χαμόγελο, τρίτη "Μαργαρίτα" και η Μαίρη μέσα της βρίζει όλο το αρσενικό γένος από την εποχή του Αδάμ. Νηστική καθώς είναι, έχει αρχίσει να ζαλίζεται από το ποτό.
Κάποια στιγμή ο Βλάσσης πέρασε δίπλα της. Σταμάτησε, την κοίταξε και έσκυψε να τη φιλήσει για να την καλωσορίσει. Πέρασε το χέρι του γύρω από τη μέση της και το προσγείωσε λίγο πάνω από το γοφό. Ύστερα την έφερε προς το μέρος του και τη στιγμή που τη φιλούσε την πίεσε λίγο παραπάνω. Στα δευτερόλεπτα που κράτησε αυτό, η Μαίρη βρέθηκε να ακουμπάει με όλο της το βάρος, πάνω του. Της φάνηκε ότι όλη η εταιρεία την κοιτούσε. Σίγουρα θα είχε γίνει κόκκινη σαν το παντζάρι, όμως αυτό ήταν το πιο ασήμαντο πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει. Το μείζον ήταν ότι αυτή η αγκαλιά είχε διεγείρει κάθε νευρικό της κύτταρο. Έκπληκτη από τη μια και έξαλλη με τον εαυτό της από την άλλη, αποφάσισε ότι επιτέλους είχε έρθει η χρονιά που θα χρησιμοποιούσε εκείνη το Λουκά. Πήγε δίπλα του και του είπε: "Σε ένα δεκάλεπτο στην αποθηκούλα στον ημιώροφο". Κάτι πήγε να ψελλίσει αυτός, μα δεν πρόλαβε. Εκείνη κατευθυνόταν ήδη προς τις σκάλες.
Όταν άνοιξε η πόρτα, η Μαίρη ήταν ήδη μέσα. Του είπε να μην ανάψει το φως και να μη μιλάει για να μην την ξενερώσει. Τον πήρε από το χέρι για να τον οδηγήσει πάνω σε ένα παλιό γραφείο. Ξεκούμπωσε το παντελόνι και με το χέρι της ανέλαβε να τον φέρει στο ύψος των περιστάσεων. Ύστερα, ανέβηκε πάνω του και πριν αυτός προλάβει να πει κουβέντα, άρχισε να χτυπιέται με όλη της τη δύναμη. Στα πέντε λεπτά είχαν τελειώσει τα πάντα. Εκείνη αφού ντύθηκε, του έδωσε ένα χαστούκι, του είπε " Χρόνια πολλά" κι έφυγε. Έπινε ήδη το τέταρτο κοκτέιλ όταν είδε το Λουκά να μιλάει με το αφεντικό. Της έδειξε το κινητό του και ασυναίσθητα κοίταξε το δικό της. Πριν από αρκετή ώρα της είχε στείλει μήνυμα : " Μωρό, έμπλεξα με το boss. Το κάνουμε αργότερα στο σπίτι μου;XXX" . Και τα τέσσερα κοκτέιλ εξατμίσθηκαν δια μιας...
συνεχίζεται..