| William Dalton | Comments ]

Ένα νέο, όχι και τόσο απροσδόκητο, σίγουρα όμως χαρμόσυνο και ενδιαφέρον έφερε στο νου του William μνήμες από το παρελθόν. Τότε που οι οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές είχαν συγκεκριμένο κι αυστηρό πρόγραμμα. Μέρος αυτού του προγράμματος ήταν και η υποχρεωτική ξεκούραση του μεσημεριού. Μετά το μπάνιο στη θάλασσα, το καλοψημένο μπιφτέκι και το παγωτό ξυλάκι ακολουθούσε η σιέστα. Ένα μεσημέρι λοιπόν, από αυτά που ο κλιματισμός εξοστράκισε πλέον από τη ζωή μας κι αφού το υλικό προς ανάγνωση είχε ήδη εξαντληθεί, ο μικρός και ξάγρυπνος Willy αποφάσισε να ανοίξει την πελώρια σακούλα που η θεία του πάντα κουβαλούσε μαζί της και να διαβάσει ένα από τα μικρά χαρτόδετα βιβλιαράκια που απεικόνιζαν ηλιοβασιλέματα και εξωτικά ζευγάρια να φιλιούνται ηδυπαθώς.



Η υπόθεση ήταν μάλλον τετριμμένη ακόμη και για έναν πιτσιρικά, όμως είχε ένα στοιχειώδες ενδιαφέρον και ήταν μια αρκετά ξεκούραστη λύση για να περνούν πιο εύκολα οι ώρες μέχρι το απογευματινό μπάνιο. Άνδρας, γυναίκα, μια δυσκολία που πρέπει να αντιμετωπισθεί και η επικράτηση ενός μεγάλου έρωτα στο φινάλε σε έκαναν πραγματικά να ξεχνιέσαι. Αυτό δεν είναι που θέλουμε και οι Daltons; Είναι άραγε δύσκολο ρομαντικές ψυχές σαν τις δικές μας να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο; Αυτοί οι λόγοι, αλλά και η βεβαιότητα ότι εσείς οι λίγοι που μας διαβάζετε θα δείχνατε μεγάλο ενδιαφέρον για μια ιστορία αγάπης σε συνέχειες, φέρνουν το γράφοντα στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσει την ετικέτα Μέσα απ' τη ζωή και το πρώτο κεφάλαιό της.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 1ον

"Όταν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις." Η Μαίρη διάβαζε φανατικά Π. Κοέλιο γιατί την έκανε να νιώθει ότι ξεφεύγει από την καθημερινότητα Έχοντας φθάσει στα 30 καταλάβαινε και η ίδια ότι βρισκόταν μπροστά στην πρώτη μεγάλη ηλικιακή καμπή που κάθε γυναίκα περνάει. Είχε γίνει πιο σοβαρή, πιο ευσυγκίνητη και μερικές φορές πιο επιθετική με τους άλλους, όταν ένιωθε ότι αυτοί δε βλέπουν τα πράγματα με τον τρόπο που τα έβλεπε εκείνη. Οι συνάδελφοί της είχαν αρχίσει να μην την ανέχονται και πολύ αν και το θηλυκό σώμα της σε συνδυασμό με ένα συμπαθητικό πρόσωπο και δύο πανέμορφα γκριζοπράσινα μάτια, της εξασφάλιζαν την αντρική ανοχή στις ιδιοτροπίες της για αρκετό καιρό ακόμα. Δούλευε ως μεσαίο στέλεχος σε μια μεγάλη πολυεθνική, από αυτές που κατασκευάζουν από ευρείας κατανάλωσης καλλυντικά έως απορρυπαντικά και είδη για τον καθαρισμό του σπιτιού. Τόσο οι σπουδές της, όσο και το συγκροτημένο αλλά και όχι πάνω από το μέσο, μυαλό της, προμήνυαν ότι αυτό θα έκανε και τα επόμενα χρόνια της ζωής της. Παρ' όλα αυτά, εκείνη αισθανόταν αδικημένη και πάλευε με κάθε τρόπο να αποδείξει πόσο άξιζε μια θέση ανωτέρου στελέχους.
Όταν λοιπόν ανακοινώθηκε ότι άνοιξε μια θέση brand manager στην εταιρεία, η Μαίρη πίστεψε ότι ήρθε η σειρά της. Οι πιθανοί υποψήφιοι δεν είχαν παραπάνω προσόντα από κείνη και κανείς τους δεν ήταν εκεί πριν οκτώ χρόνια, όταν το ίδιο το αφεντικό προσελάμβανε για δόκιμη μια φοιτήτρια που είχε τολμήσει να χαρακτηρίσει τον τρόπο διοίκησής του αναποτελεσματικό Την ίδια αίσθηση είχαν και οι περισσότεροι στο γραφείο που έσπευδαν να τη συγχαρούν προτού καλά καλά ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την αποχώρηση του προηγουμένου Η ίδια ήταν πολύ προσεκτική και σεμνή. Στη γλώσσα των στελεχών αυτό σήμαινε ότι αποδεχόταν τις φιλοφρονήσεις, αλλά δεν είχε καβαλήσει το καλάμι. Μόνο η ίδια, όμως, και οι δύο κολλητές της ήξεραν με τι αγωνία περίμενε αυτή τη θέση. Μετά από το χωρισμό της με τον Μάρκο, τον μεγάλο έρωτα της από τα χρόνια του ΤΕΙ, δεν είχε κέφι για τίποτα. Είχε αφοσιωθεί στη δουλειά της και στην προσπάθεια να προβάλει στους γύρω της, το προφίλ της δυναμικής κι επιτυχημένης σύγχρονης γυναίκας.
Έχοντας στο μυαλό της όλα αυτά τα δεινά του τελευταίου χρόνου μπήκε εκείνο το πρωί Παρασκευής στο υπόγειο πάρκινγκ της εταιρείας. Ακριβώς τη στιγμή που σκεπτόταν πόσο πιο εύκολη θα ήταν η μανούβρα από τη νέα της θέση, ένα κόκκινο αμάξι διέσχισε με την όπισθεν δύο κενές θέσεις, πέρασε ξυστά από μπροστά της και πάρκαρε στο κενό που από Δευτέρα θα κάλυπτε το απαστράπτον Γαλλικό 1600άρι της. Έξαλλη ακόμη από το παραλίγο τρακάρισμα, πάτησε με δύναμη την κόρνα και μούντζωσε τον οδηγό του μικρού και βρώμικου αυτοκινήτου πόλης που εκείνη τη στιγμή κλείδωνε. "Άσχετοι κούριερ", μονολόγησε και κατευθύνθηκε προς τις πιο μέσα θέσεις.
συνεχίζεται (ελπίζω από ένα διαφορετικό Dalton κάθε φορά)