| Joe Dalton | Comments ]

Διανύουμε το πρώτο χειμώνα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξέσπασε στο δεύτερο μισό το 2008. Σαν χώρα σε πρώτη φάση έχουμε επηρεαστεί όσον αφορά τη δυνατότητα δανεισμού από τις τράπεζες μιας και οι τελευταίες έχουν σφίξει τα λουριά. Οι απώλειες από επενδύσεις όπως και να το κάνουμε δεν αφορούν το ευρύ κοινό (αυτό άλλωστε έχασε τα λεφτά του στο χρηματιστήριο το 2000 δεν είχε άλλα να χάσει τώρα).

Εν μέσω λοιπόν αυτή τη σίγουρα δυσμενούς συγκυρίας αναζητούμε ένα σχέδιο επιβίωσης σε πρώτη φάση και διεξόδου από τη κρίση σε δεύτερη. Αντ' αυτού ζούμε σε ένα καθεστώς ακατάσχετης εκλογολογίας. Τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία;

Αναζητώ εδώ και κάποιο διάστημα τι είναι αυτό που τροφοδοτεί τις φήμες. Απάντηση κανονική δεν είναι εύκολο να πάρεις. Ακόμα και σε κορυφαίο κυβερνητικό επίπεδο κανένας δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά για το τι θα πράξει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μιας και όπως έχουμε εξηγήσει πολλάκις από το Μαξίμου είναι πρακτικά αδύνατο να πάρεις πληροφορίες για τέτοια ζητήματα.

Η προσωπική μου αίσθηση -που βασίζεται σε καλή πληροφόρηση- είναι ότι στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας επικρατεί η λογική του να "είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο". Ποιο μπορεί να είναι αυτό; Οτιδήποτε ακόμα και να ξυπνήσει κάποιος βουλευτής στραβά και να κάνει άρση της εμπιστοσύνης του στη κυβέρνηση. Οπότε δεν είναι κακό να συντηρείται το θέμα της εκλογολογίας. Παράλληλα με τα δελτία ειδήσεων (τρόπος του λέγειν δελτία ειδήσεων...) να αναλώνονται μόνο στα θέματα εκλογών και τον Barak Obama υπάρχει και μία μεγαλύτερη άνεση για την εκπόνηση του όποιου κυβερνητικού σχεδίου.

Στην αντίπερα όχθη, στο ΠΑΣΟΚ ο Γεώργιος Παπανδρέου κάνει συνεντεύξεις τύπου δίνοντας το πνεύμα της κυβέρνησης που θα δημιουργήσει εάν εκλεγεί. Βέβαια περί προγράμματος διεξόδου από τη κρίση ουδέν αλλά αυτό δεν τον αφορά προς το παρόν. Εκείνο που τον νοιάζει είναι να μη χρειαστεί να απολογηθεί για τίποτα πολιτικά.

Στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θέλουν εκλογές γιατί κάθε μέρα που περνάει χάνουν ψήφους στις δημοσκοπήσεις και αν περάσουν ένα-δύο χρόνια μπορεί και να μην μπούνε στη βουλή.

Για το ΚΚΕ τα έχουμε ξαναπεί, είναι σε άλλη λίγκα σε σχέση με τους υπόλοιπους. Διαθέτει ξεκάθαρη στόχευση, πολιτική και θέσεις. Μπορεί να συμφωνείς μαζί τους ή να διαφωνείς δεν μπορείς όμως να τους αγνοείς.

Εν ολίγοις όλοι σχεδόν χορεύουν σε ένα παράξενο γαϊτανάκι. Θα προτιμούσα στάσεις όπως η πρόσφατη (του φανερά αντιπαθούς σε εμένα) Γεωργίου Καρατζαφέρη ο οποίος έθεσε εαυτόν στη διάθεση του πρωθυπουργού για συνεννόηση και εκφορά γνώμης και ιδεών για τη διέξοδο από τη κρίση παρά αυτό το χάλι που ζούμε καθημερινά με τη διαρκή προσπάθεια ορισμένων να κερδίσουν εκλογικές εντυπώσεις.

Υ.Γ.1. Η απορία μου είναι η εξής. Ο Γεώργιος Παπανδρέου ζήτησε άμεσα εκλογές τις οποίες ισχυρίζεται ότι θα κερδίσει και απαίτησε και συμφωνία από το Κωνσταντίνο Καραμανλή για τις προεδρικές εκλογές του 2010. Ο ίδιος αν δεν κάνει εκλογές η Νέα Δημοκρατία θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στο Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Υ.Γ.2. Το ανέκδοτο με τον Obama και το ΠΑΣΟΚ πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Αρχικά η Λούκα Κατσέλη ισχυριζόταν ότι το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης του Barak Obama βασίστηκε σε αυτό που η ίδια έχει εκπονήσει σαν τομεάρχης οικονομίας του ΠΑΣΟΚ. Τώρα το ΠΑΣΟΚ προχώρησε σε διανομή 2000 Blackberry σε δημοσιογράφους, στελέχη και βουλευτές για να έχουν online επικοινωνία στα πρότυπα του Obama. Σε λίγο θα το περάσουν ένα χέρι λούστρο τον Γεώργιο Παπανδρέου για να γράφει πιο καλά στη κάμερα σαν Έλληνας Obama...