| William Dalton | Comments ]

Όσοι εξ ημών παρακολούθησαν το τελευταίο μουντιάλ, σίγουρα τις θυμούνται. Την ώρα που οι μεγάλοι της Ν. Αμερικής παρέπαιαν, οι δύο φιναλίστ του φετινού copa america κέρδιζαν φίλους με τις εμφανίσεις τους.



Παραγουάη: Βγαλμένη από τα όνειρα του κάθε κεντροευρωπαίου. Έχει 4-5 σπουδαίους παίκτες που μπορούν να κάνουν πολλά, όμως η ομάδα είναι πάνω απ' όλα. Περιττες κινήσεις απαγορεύονται και οι πολλές πάσες στο κέντρο αποσυντονίζουν τους αντιπάλους. Σαφώς σε χειρότερη κατάσταση απ' ότι στο μουντιάλ, έφθασε έδω μάλλον χάρη στην τύχη και την ψυχραιμία της, αποκλείοντας στα πέναλτι τις καλύτερές της Βραζιλία και Βενεζουέλα. Αγαπημένη του William.









Ουρουγουάη: Στα παραμύθια του ποδοσφαίρου, ειδικά σε αυτά της Λατινικής Αμερικής, οι υπερήρωες έχουν πρώτο ρόλο. Η ομαδική δουλειά, η πειθαρχία και η οργάνωση πάνε περίπατο, όταν ο υπερήρωας αποφασίσει ότι ήρθε η ώρα να δράσει. Έναν τέτοιον (άντε δύο) έχει η Ουρουγουάη και δε χρειάζεται πολύ για να καταλάβει κανείς ότι έχει έρθει η ώρα τους.Το θέλουν πολύ και το βράδυ της Κυριάκης ο William με λύπη προβλέπει ότι το Κύπελλο θα πάει εκεί.