| Joe Dalton | Comments ]

Ο Νίκος Αλέφαντος μετά από ένα ματς ως προπονητής της Προοδευτικής, έχει απαντήσει, όπως μπορείτε να δείτε και στο video, με την εκπληκτική αυτή ατάκα στις ερωτήσεις του Γ. Λυκουρόπουλου. Η ατάκα μου ήρθε στο μυαλό χθες βλέποντας το ματς Ολυμπιακός - Πανσεραϊκός και το τρόπο που αντέδρασε ο Ολυμπιακός με τον Βαλβέρδε στο πάγκο. Κυρίως επειδή έχω ζήσει τον Ολυμπιακό με διάφορους "Αλέφαντους" και μαθητευόμενους μάγους για προπονητές και τον έχω ζήσει και πρόπερσι και φέτος με τον Βαλβέρδε στο πάγκο.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ανέτρεψε σκορ ο Ολυμπιακός εντός του Γ. Καραϊσκάκης. Η ανατροπή αυτή όμως για όποιον μπορεί να δει πέρα από το σκορ και τις λεπτομέρειες του ματς είχε ένα σημαντικό χαρακτηριστικό. Έγινε οργανωμένα και χωρίς σε καμία περίπτωση να βγει η ομάδα εκτός πλάνου. Δεν βγήκαν όλοι μπροστά να αρχίσουν τα γιούρια και τις γιόμες. Κυκλοφορούσαν την μπάλα, έψαχναν τις κάθετες οργανωμένες κινήσεις που αποδιοργάνωναν την άμυνα.

Μέχρι τότε ο Ολυμπιακός, με εξαίρεση ένα πολύ πιεστικό πεντάλεπτο που απέφερε το 1-0 δεν ήταν ιδιαιτέρως καλός. Όμως με το που γύρισε το σκορ ο Πανσεραϊκός και χάρη στις δύο αλλαγές του Ερνέστο Βαλβέρδε η εικόνα άλλαξε. Ο Ολυμπιακός πολιορκούσε τα αντίπαλα καρέ με σύστημα, οι παίκτες από τις πίσω γραμμές έκαναν κάθετες κινήσεις και οι επιθετικοί με κινήσεις δουλεμένες στη προπόνηση άνοιγαν τους χώρους. 

Τα δύο γκολ που γύρισαν το σκορ μαρτυρούν ακριβώς αυτή την οργανωμένη προσπάθεια. Κίνηση του Πάντελιτς που τραβάει τα μπακ, πλάγια κίνηση πίσω από τα μπακ, των Ριέρα, Φετφατζίδη και μπαίνει γκολ το οποίο ακυρώνεται λόγω του πέναλτι που προηγήθηκε στο Ριέρα. Η κίνηση και η οργανωμένη προσπάθεια όμως μένει. 

Το δεύτερο μπαίνει ακόμα πιο αργά. Σε σημείο που ο περσινός Ολυμπιακός για παράδειγμα θα είχε τον Μέλμπεργκ και τον Αβρααμ σέντερ φορ και τον Πάρντο να γεμίζει με βολέ στην αντίπαλη περιοχή. Υπερφόρτωση γύρω από την περιοχή και με κινήσεις βγαλμένες από το μπλοκάκι του προπονητή κάθετη κίνηση του ακραίου μπακ για τη περίσταση Ρόμενταλ, πάσα στο χώρο από το Ζαϊρι, παράλληλη σέντρα με την μία στον κινούμενο εξαιρετικά Πάντελιτς. 

Όπως και να δεις τα δύο αυτά γκολ, το μόνο που σκέφτεσαι είναι πως είναι προϊόντα ομάδας που δεν πανικοβλήθηκε σε κανένα σημείο. Η ηρεμία του Βαλβέρδε και η λογική του, να διδάσκει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας με οργανωμένες κινήσεις φαίνεται στο γήπεδο. Ακόμα και όταν η ομάδα είναι με τη πλάτη στο τοίχο και το παιχνίδι έχει μπει στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Έχοντας ζήσει και το προηγούμενο πέρασμα του, που άφησε ευδιάκριτες πινελιές σε μία ομάδα ήδη δουλεμένη και με πολλούς γερόλυκους δεν είχα αμφιβολία για το τι μπορεί να προσφέρει στον Ολυμπιακό. Κάθε φορά που έβλεπες τον Ολυμπιακό μπορούσες να διακρίνεις συγκεκριμένα πράγματα που άλλαζαν. Υπήρχαν καλές και κακές μέρες αλλά το πλάνο και η δουλειά ήταν εμφανείς στο γήπεδο. Πιο χαρακτηριστική καινοτομία που είχε φέρει στο παιχνίδι του Ολυμπιακού ο Βαλβέρδε, ήταν η διαγώνιες αλλαγές παιχνιδιού με παράλληλες κινήσεις των Ντιόγο και Μπελούτσι που τρέλαιναν την αντίπαλη άμυνα.

Φέτος δεν έχει Γκαλέτι, ούτε καν γερασμένο Τζόλε. Έχει δύο εξαιρετικούς παίκτες που δεν είναι στην κατάσταση που επιτρέπει τέτοια κόλπα. Δεν έχει όμως και Μπελούτσι που με την κίνηση του, τις κάθετες πάσες του και τα τελειώματα του, έδινε άλλη διάσταση στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Για αυτό και δεν έχει βάλει πινελιές με διαγώνιες αλλαγές παιχνιδιού, αλλά οργανωμένες τακτικές κινήσεις, με τα ακραία χαφ να συγκλίνουν, το φορ να βγαίνει εκτός περιοχής και τους εναπομείναντες χαφ να κάνουν κάθετες κινήσεις. Κάπως έτσι άλλωστε μπήκαν τα δύο γκολ στο ματς με το Πανσεραϊκό. 

Τα παραπάνω μάλιστα έγιναν χωρίς το μαέστρο της ομάδας, Ιμπαγάσα, χωρίς τον Μιραλάς και χωρίς κλασικό αμυντικό χαφ. Έγιναν όμως επειδή η ομάδα έμαθε λειτουργεί ως σύνολο και όχι ως προϊόν έμπνευσης παικτών. Επειδή οι παίκτες έχουν κάποιον που ξέρει τι θέλει και κυρίως πως να το διδάξει. Έχουν στο πάγκο ένα κανονικό άρχοντα που διδάσκει μπάλα και όχι ένα ακόμα Αλέφαντο.