| William Dalton | Comments ]


...συνέχεια
Πλησίασαν πιο κοντά. Αυτά που από μακριά έμοιαζαν με καφέ απεδείχθη ότι ήταν τα βραδινά μπαράκια της Αιγιάλης. Ο Φώντας εντυπωσιάστηκε από το ότι οι πελάτες δεν εγκατέλειπαν ποτέ αυτά τα μαγαζιά. Εκτός από την παραλία, οι θαμώνες είχαν καταλάβει και το τσιμεντένιο δάπεδο, άλλοι με υπνοσάκκους κι άλλοι με τα ρούχα τους. Το Χαρτούμ έμοιαζε να μην έχει ελπίδα σωτηρίας. Ξαφνικά, δύο φωνές τράβηξαν την προσοχή του ζευγαριού. Στο πιο ωραίο από τα μαγαζιά, χυμένοι σε δύο ξαπλώστρες, ο Μπομπ Μάρλεϋ κι ο κάπτεν Τζακ Σπάροου πίνουν μπύρες και συζητούν χαμηλόφωνα. Η ώρα πλησίαζε 7 κι ο Φώντας δεν μπόρεσε να κρύψει το θαυμασμό του γι' αυτήν τη lounge στιγμή. Ανακοίνωσε στην Αντιγόνη ότι εκεί θα κάθονταν κι αφού καλημέρισε, ρώτησε τα παιδιά αν σερβίρουν καφέ. "Καθήστε αν θέλετε, αλλά ανοίγουμε στις 9.30". Οι άνθρωποι απλώς τελείωναν το ποτό τους, πριν γείρουν να κοιμηθούν.
Βρήκαν ένα τραπέζι στο καφενείο απέναντι από το λιμάνι και ζήτησαν καφέ. Αποφάσισαν ότι η αγγλική ευγένεια έπρεπε να παραμεριστεί για λίγο κι ότι η ενάτη πρωινή ήταν μια χαρά ώρα για να επισκεφθούν την επιχείρηση με τα ενοικιαζόμενα δωμάτια στην οποία είχαν κάνει κράτηση. Αφού διέσχισαν τον κήπο με τις βουκαμβίλιες ( φυτό που ευδοκιμεί στις άνυδρες Κυκλάδες, συνήθως δίπλα σε πινακίδες με την ένδειξη "rooms to let") μπήκαν στο λαβύρινθο με τα σώβρακα. Από μια σύντομη παρατήρηση, το έμπειρο μάτι του Γκόρντον έβγαλε τρία πιθανά συμπεράσματα. Πρώτον και πιο πιθανόν ότι οι γυναίκες έχουν περισσότερα εσώρουχα κατά συνέπεια δε χρειάζεται να τα πλένουν στις διακοπές. Δεύτερον, ότι στο νησί παραθερίζουν μόνο άνδρες και τρίτον ότι υπάρχουν γυναίκες αλλά δε φορούν εσώρουχα. Οι ιδιοκτήτες μόλις είχαν ξυπνήσει, έδειξαν στο ζευγάρι το παγκάκι αναμονής και πήγαν να πιουν καφέ μέχρι τις 11 που θα ερχόταν η καθαρίστρια να καθαρίσει το άδειο δωμάτιο.
συνεχίζεται...
Ο William γράφει από τις διακοπές του όποτε βρίσκει χρόνο, γι'αυτό και τα κείμενα είναι μικρά.'Ετσι κι αλλιώς το μέγεθος δεν είναι το παν. Ο Jack ετοιμάζει το ημερολόγιο του Σεπτεμβρίου το οποίο θα είναι ένα κείμενο-κόλαφος για την ασυνέπεια και τους ασυνεπείς. Ο Averell ως προϊστάμενος του τμήματος καπακιών στην καθετοποιημένη βιομηχανία παραγωγής και συσκευασίας μαρμελάδας από ροδάκινο, δουλεύει ακατάπαυστα για να δικαιώσει το σοσιαλιστικό "εργασία και χαρά". Στόχος του να ταυτίσει το όνομά του με τον ήχο "πλοπ" που κάνει το σωστά κλεισμένο βαζάκι. Όσο για το Joe, όλοι φαντάζεσθε. Παρακολουθεί με έξαψη την ομάδα του να γράφει ιστορία. Αφού απέκλεισε τη Ρόμα θριαμβευτικά, προκρίθηκε για το επόμενο φιλικό στο οποίο απέσπασε θριαμβευτική ισοπαλία από την Κορούνια. Αν προκριθεί θα παίξει στον τελικό του Friendly Cup για τις ομάδες που δεν αντέχουν την πίεση των επισήμων ματς.