The Daltons' Politics

Φίλος αναγνώστης του blog μου έστειλε να αναρτήσω το παρακάτω κείμενο, το οποίο και προσυπογράφω... "Τα τελευταία χρόνια γίνεται μία τεράστια παγκόσμια προσπάθεια κινητοποίησης για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι πάγοι λιώνουν, το κλίμα αλλάζει, καταστροφικοί τυφώνες κάνουν όλο και πιο συχνή την εμφάνισή τους ενώ μελέτες μας ενημερώνουν για τα εκατομμύρια πληθυσμού που θα πρέπει να εγκαταλείψει τα σπίτια του από παράκτιες περιοχές που σε λίγο θα καλύπτονται από νερό. Οι επιστήμονες μας ενημερώνουν ότι το πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό απ’όσο φανταζόμαστε. Μπορούμε όμως να μειώσουμε την ένταση ή να καθυστερήσουμε χρονικά την εξέλιξη των πραγμάτων. Πως; Αλλάζοντας λίγο τον τρόπο ζωής μας. Αρκεί να καταλάβουμε ότι μας αφορά όλους και κάνοντάς απλά μικρά πράγματα στην καθημερινότητά μας. Οι οικολογικές οργανώσεις μέσω των ΜΜΕ μας προτρέπουν να σβήνουμε το φως όταν βγαίνουμε από το δωμάτιο, να μην αφήνουμε τις ηλεκτρικές συσκευές στο stand by, να βγάζουμε τους φορτιστές από την πρί...

Επιτέλους! Ύστερα από αρκετό καιρό απουσίας έχω την ευτυχία να γράφω και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου με το αναγνωστικό κοινό των daltonspolitics. Είναι γεγονός ότι με πληγώσατε που δεν είπατε κουβέντα όταν ο γνωστός και μη εξαιρετέος Dalton υποστήριζε ότι η Kelly Preston ήταν καλύτερη από τη Jennifer Aniston, ενώ αντίθετα επαναστατήσατε όταν ακούσατε την λέξη ΔΑΠ από αυτόν (τελικά είστε προκατειλημμένοι..). Ας μην πούμε βέβαια για τότε που με αναγκάσατε να κατεβάσω την φώτο του θείου, γιατί δεν μπορούσατε να βάλετε γλώσσα μέσα σας. Δίνω όμως τόπο στην οργή και συνεχίζω... Βασική αιτία της απουσίας μου είναι ότι το τελευταίο διάστημα είχα πέσει σε βαθιά σκέψη και περισυλλογή προσπαθώντας νυχθημερόν να δώσω απάντηση σε ένα ερώτημα που με βασάνιζε ακατάπαυστα. Βλέπετε όταν φτάνεις σε κάποια ηλικία αρχίζουν να σε κυριεύουν υπαρξιακά ερωτήματα για τα οποία εναγωνίως ψάχνεις την απάντηση. Το ερώτημα που με περιτριγύριζε είναι: Υπάρχει Θεός? Ένα τέτοιο ερώτημα είναι πολύ βαρύ για ένα απλό μ...

«Πείτε μου μία χώρα στην οποία εφαρμόζονται αυτά που πρεσβεύετε». Είναι λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του 2007 κι ο νεαρός βουλευτής της Ν.Δ. έχει ξεμπερδέψει με τις δύσκολες ερωτήσεις του εκπροσώπου του Κ.Κ.Ε. στο τηλεοπτικό πάνελ. Νωρίτερα, έχει αποστομώσει συνοπτικά τους βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επικαλούμενος τη διακυβέρνηση Σημίτη και την κάλυψη στους κουκουλοφόρους αντιστοίχως. «Και μην μου πείτε την Κούβα γιατί κι αυτή σιγά σιγά μπαίνει σε άλλο δρόμο, πέραν του ότι είναι απομονωμένη από όλον τον πλανήτη». Αποσβολωμένος ο (έως εκείνο το σημείο επιτιθέμενος) κομμουνιστής προσπαθεί απεγνωσμένα να θυμηθεί τί έλεγε δύο δεκαετίες πριν, όταν του πετούσαν το περίφημο «τα τείχη έπεσαν» κάθε φορά που δεν τα έβγαζαν πέρα μαζί του σε θεωρητική συζήτηση. Τελικά δεν τα καταφέρνει, ψελλίζει κάτι για το σύστημα υγείας στην Κούβα και το “ golden boy ” συνεχίζει τον τηλεοπτικό του περίπατο χωρίς καν να ιδρώσει. Δύο ημέρες μετά το ίδιο επιχείρημα το χρησιμοποιεί βουλευ...

Ο Μίμης Ανδρουλάκης κάποτε είχε πει σε μία τηλεοπτική του παρουσία κάτι πολύ χαρακτηριστικό για τους ψηφοφόρους. "Ο ψηφοφόρος είναι σαν την γυναίκα. Αν πάει με άλλον μία φορά μετά είναι πολύ δύσκολο να την ξαναμαζέψεις γιατί έχει μάθει και αλλού". Η παραπάνω φράση μου ήρθε στο μυαλό μετά το πέρας της ομιλίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν μία ομιλία που απευθυνόταν κατά βάση στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Σε καμία στιγμή δεν ένιωσα ότι ο πρωθυπουργός είχε σαν στόχο το λεγόμενο μεσαίο χώρο. Αυτό είναι κάτι που δεν το συνηθίζει. Στα 11 χρόνια που ηγείται του κόμματος κατά βάση στις ομιλίες του απευθυνόταν στο μεσαίο χώρο. Η χθεσινή ήταν η τρίτη του ομιλία που θυμάμαι να έχει σαν στόχο τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Τις προηγούμενες δύο είχαμε ιδιαίτερες συνθήκες. Την πρώτη μόλις είχε διαγράψει τον Γεώργιο Σουφλιά και την δεύτερη βγήκε εκτός κειμένου κατά την διάρκεια του συ...

Το πρωτάθλημα της Super League βρίσκεται μόλις στα πρόθυρα της τέταρτης αγωνιστικής. Αυτό δεν εμποδίζει σε τίποτα τους τρεις μεγάλους να διαγωνίζονται στο ποιος θα γκρινιάξει περισσότερο για τη διαιτησία. Ο Ολυμπιακός διαμαρτύρεται για το καταλογισμό δύο εις βάρους του πέναλτι στο Καραϊσκάκης (το ένα ήταν το άλλο δεν ήταν αλλά δεν έχει σημασία) και για τους επόπτες στο ματς με τη Ξάνθη. Λες και αν ο επόπτης έκοβε την Ξάνθη σε φάση που ήταν οφσάιντ και δεν σήκωνε τη σημαία στη φάση που ο Όσκαρ έβγαινε μόνος του με το τέρμα θα άλλαζε η εικόνα του παιχνιδιού. Στο ματς αυτό ο Ολυμπιακός σερνόταν και κέρδισε χάρη στο ατομικό ταλέντο 2-3 παικτών του. Αν το παιχνίδι γινόταν 0-2 αντί για 0-1 τι ακριβώς θα άλλαζε; Πάλι επί 65 λεπτά απούσα από το παιχνίδι θα ήταν η ομάδα του Ολυμπιακού. Ο Παναθηναϊκός γκρινιάζει για το ματς με την ΑΕΚ. Δικαίως μιας και πέναλτι δεν φαίνεται να υπάρχει στο 2-0 αλλά και πάλι. Επί 90 λεπτά δεν υπάρχει στο γήπεδο. Ο Δώνης έχει δέσει κόμπο τον Τεν Κάτε και στο 93 μειώ...

Το φιλελεύθερο αγόρι του blog ο William αποφάσισε ορμώμενος από το θέμα του Γεωργίου Βουλγαράκη να κρίνει τους λόγους ύπαρξης των πολιτικών νεολαιών στη κοινωνία. Χρησιμοποίησε αποσπασματικές θέσεις και απόψεις για να καταλήξει ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Ο μηδενισμός ποτέ δεν είναι καλό πράγμα ιδίως όταν αυτός που μηδενίζει στη πράξη δεν έχει καμία σχέση με το αντικείμενο για το οποίο συζητάει. Οι πολιτικές νεολαίες έχουν λόγους ύπαρξης. Αποτελούν τα σύγχρονα think tanks που φέρνουν φρέσκες ιδέες και μιλάνε για ζητήματα που οι παραδοσιακοί κομματικοί μηχανισμοί δεν τολμάνε να αγγίξουν. Τα χρόνια των κλακαδόρων και των αφισοκολλητών έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Αυτό αποτελεί δείγμα υγείας και δείγμα ότι οι πολιτικές νεολαίες ξεπερνούν τους σκοπέλους και βρίσκουν το ρόλο τους στη κοινωνία. Δεν έχει σημασία σε ποια πλευρά βρίσκεσαι και τι πρεσβεύει η κάθε παράταξη. Σημασία έχει ότι είναι ζωντανοί οργανισμοί και παλεύουν για κάθε τι που πιστεύουν. Προσωπικά υπήρξα για δεκαπέντε χρόνια μέλο...

Έτσι όπως εξελίχθηκε η υπόθεση Βουλγαράκη σ'αυτό το ιστολόγιο, αναγκάζομαι κι εγώ να πάρω θέση. Το κείμενο του Averell είναι η μόνη προσέγγιση που μπορεί να κάνει κάποιος στην υπουργική θητεία του ήρωα μας-μηδέν απο μηδέν , μηδέν. Από την άλλη αν πραγματικά έβρισκα ενδιαφέρον το θέμα θα έγραφα κάτι σαν το κείμενο του Jack-"πως είναι δυνατόν κάποιος να είναι μέσα σε ό,τι στραβή έχει γίνει;". Ο Joe, τέλος, αναφέρεται κυρίως σε συμφέροντα των λιμανιών, ενώ κατά τη γνώμη μου αυτό που συμβαίνει είναι απλώς μια συντονισμένη αντιπολιτευτική επίθεση. Μετά από αρκετό καιρό τα αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης κυρίως, αλλά και οι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πήραν κάποιον και τον έκαναν φύλλο και φτερό.Ουσιαστικά αφαίρεσαν από την κυβέρνηση το αδιάβροχο που την προστάτεψε σε πολύ σοβαρότερα σκάνδαλα και απλώς την πλήρωσε ο συνήθης γκαντέμης. Μένει να δούμε τη συνέχεια. α)Βιογραφικό:ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ΟΝΝΕΔ μου είναι αδιάφορες ως πολιτική προϋπηρεσία η μεν πρώτη γιατί δεν μπορεί να εξηγήσει το π...