The Daltons' Politics

Οπως λέγαμε τις προάλλες, οι άντρες άρχισαν να ξεχωρίζουν από τα... γατάκια! Στο ρόλο του πρώτου βάλτε για παράδειγμα τον... δαίμονα Βίγια και στο ρόλο του "Καστράτου" τον... κλαψιάρη Κριστιάνο Ρονάλντο! Τα αποτελέσματα της φάσης των "16" δεν προκάλεσαν έκπληξη σε κανέναν, αν και η εξέλιξη των αγώνων σε κάποιες περιπτώσεις ίσως να μην ήταν η αναμενόμενη! Α, και για να δώσω... πάτημα στο φίλο και αδελφό μου Averell να μου την πεί, ΝΑΙ ρε, έπιασα 7 στις 8 προβλέψεις μου (μόνο τα αμερικανάκια έχασα). By the way, o Averell πότε θα μας αποκαλύψει το φαβορί του, χωρίς να μας παραπέμπει σε προηγούμενα κείμενα;

O William δεν είναι άνθρωπος της περιπέτειας. Προτιμά τις κομεντί, όμως για λόγους που συνδέονται με την ανωριμότητα του ανδρικού φύλου, οδήγησε χθες σε μια διαδρομή που περιλαμβάνει όλη τη Δ. Πελοπόννησο και εύχεται να μπορούσε να κάνει ταξιδιωτικό ρεπορτάζ ώστε να περιγράψει εντυπώσεις. Περιορίζεται πάντως στην επισήμανση ότι τέτοιο videogame δεν υπάρχει κι ότι με αυτή τη σκέψη έδινε τα κέρματά του κάθε φορά που πλήρωνε διόδια. Τι να πουν βέβαια κι άνθρωποι που προγραμματίζουν σαφάρι στην Αφρική.

Στο 58ο λεπτό, ο del Bosque αντικατέστησε τον (αρνητικό για ένα ακόμα ματς) Fernando Torres με τον Llorente. Δίχως ν' αλλάξει η διάταξη των φούριας ρόχας, ήταν σαν να 'χε δοθεί το σινιάλο τής τελικής επίθεσης. Για τα επόμενα πέντε λεπτά οι Ισπανοί κυριαρχούν, οι Πορτογάλοι πανικοβάλλονται, και στο 63' ο Iniesta πασάρει κάθετα στον Xavi στο ημικύκλιο. Αυτός πατάει ακαριαία την μπάλα για τον Villa, που μπούκαρε στην περιοχή για πρώτη ίσως φορά σ' ένα ματς, που γενικώς το πέρασε ξεχασμένος κάπου στην αριστερή πλάγια γραμμή. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία: το πρώτο, αναιμικό πλασέ πάνω στον Eduardo, που δεν καταφέρνει να συγκρατήσει την μπάλα και ουσιαστικά την επιστρέφει στον φορ τής Barca. Δεύτερο πλασέ στην οροφή των δικτύων, 1-0, τέλος.

Όσοι από εμάς χαίρονται να βλέπουν την ευφυΐα και την τακτική να υπερισχύουν τής τεχνικής και των ζογκλέρ σ' έναν αγώνα ποδοσφαίρου, γνωρίζουν καλά ότι το αγαπημένο τσούκου-τσούκου βρίσκει την ιδανική του εφαρμογή μόνον όταν ο αντίπαλος είναι διατεθειμένος ν' αναλάβει πλήρη πρωτοβουλία των κινήσεων. Διαφορετικά, το πιθανότερο είναι να καταλήξεις με ματς σαν το αποψινό στην Πραιτόρια: οι ομάδες να περιμένουν η μια την άλλη, τα ατού τής καθεμιάς να 'ναι "κλειδωμένα", κι οι φάσεις για γκολ να προκύπτουν περίπου κατά τύχη.

Συμπέρασμα πρώτο: η Βραζιλία έδωσε στην Χιλή την πρώτη της καθαρή ευκαιρία για γκολ στο 65' (ελεύθερο σουτ τού Valdivia από το ημικύκλιο), με το σκορ ήδη στο 3-0. Το στοίχημα ήταν πώς θ' αντιδράσει αμυντικά η Σελεσάο απέναντι στα κοντοπούτανα τού Bielsa, και το σχήμα τού Dunga, με τους Ramires και Dani Alves να γεμίζουν το κέντρο, αλλά να στηρίζουν και τους πλάγιους όποτε χρειαζόταν, τα κατάφερε μια χαρά. Η μόνη ομάδα τού Η' ομίλου που σκόραρε σ' όλα τα παιχνίδια της ως τώρα, χθες έπεσε σε τοίχο: οι Βραζιλιάνοι γέμισαν τους χώρους, πήγαιναν στις μπάλες, γενικώς αμύνθηκαν το λιγότερο επαρκώς, και σίγουρα καλύτερα απ' όσο επιτέθηκαν. Ίσως υπερεκτιμήσαμε τις ικανότητες των Χιλιανών, ίσως η Βραζιλία εξακολουθεί να τους πέφτει too much, έστω σε επίπεδο ψυχολογίας. Η ουσία είναι πως ο Julio Cesar ένοιωσε την απειλή των αντιπάλων φορ, όταν η Σελεσάο τράβηξε χειρόφρενο.

Η φάση τού 67', με το σκορ στο 1-0 υπέρ των οράνιε, είναι όλη η ιστορία τού ματς. Η μπάλα άλλαξε γρήγορα πόδια Σλοβάκων κατά μήκος τού άξονα τής ολλανδικής εστίας, οι αμυντικοί έμειναν να χαζεύουν, και ξαφνικά ο Vittek βρέθηκε λίγο πίσω από το πέναλτυ, ολομόναχος, σε θέση βολής. Στην θέση του, ένας αγνός βλάκας σαν τον Carlos Tevez (ξέρω, πρέπει να δώσω εξηγήσεις γι' αυτό κάποια στιγμή) θα εκτελούσε χωρίς χρονοτριβή και, 9 στις 10, θα τίναζε το πλεκτό. Αλλά για τον Vittek ο χρόνος πάγωσε, αφήνοντάς τον ν' αναλογίζεται, σε θέση γκολ με την μπάλα στα πόδια, την σπουδαιότητα τής κατάστασης. Μόνον οι μεγάλοι κι οι βλάκες μπορούν ν' αντέξουν το βάρος μιας τέτοιας στιγμής, και καθώς ο Σλοβάκος φορ δεν είναι τίποτε από τα δυο κώλωσε, και σημάδεψε στο κέντρο τής εστίας, ίσια πάνω στον Stekelenburg. Αυτή ήταν η μοίρα των Σλοβάκων απόψε: να φαντασιωθούν ότι αποκλείουν την Ολλανδία, αλλά να μην το πιστέψουν ποτέ.

Δεν γίνεται να λέγεσαι Δον Φάμπιο Καπέλο, να φέρεις ένα όνομα τόσο βαρύ στο χώρο της προπονητικής τα τελευταία είκοσι χρόνια , να έχεις ένα (θεωρητικά) πλήρες ρόστερ που συνάμα είναι πιο "πεινασμένο" για διάκριση από ποτέ και να παρουσιάζεις αυτήν την εικόνα σε όλα τα παιχνίδια ,καθ όλη την διάρκεια του Μουντιάλ...