The Daltons' Politics

Η στήλη δηλώνει τον απερίφραστο θαυμασμό της στον εικονιζόμενο, ο οποίος με 500εκ. € στην τσέπη και υπό την απειλή της κρατικοποίησης κατάφερε να αγοράσει όχι μία, αλλά δύο τράπεζες (τουλάχιστον τον έλεγχο σε αυτές). Από την άλλη συγχαίρει τον υπουργό οικονομικών για το χιούμορ του. Η δήλωση κατά την οποία η κρίση μπορεί να λειτουργεί ως ευκαιρία, ανοίγει νέους δρόμους στη Λογική και την Οικονομία .

Επειδή σαφώς θα έχετε παρατηρήσει ότι από την κατηγορία «Ημερολόγια» απουσιάζουν οι μήνες Μάιος, Ιούλιος και Αύγουστος, εμείς είμαστε εδώ για να προσφέρουμε τις λύσεις. Κάτι σαν το… τηλεμάρκετινγκ δηλαδή.

Πέρσυ... και φέτος... Υ.Γ. Και για όσους δεν το προσέξανε αξίζει η προσοχή σας στη λεπτομέρεια...

Η ανωτέρω είναι υπουργός οικονομικών της Φινλανδίας. Αυτό που συμφώνησε με τον Έλληνα ομόλογό της είναι να πάρει κάποια χρήματα από μας, για να τα επενδύσει. Σε αντάλλαγμα θα μας δανείσει χρήματα για να σωθούμε. Η πλάκα είναι ότι και οι υπόλοιποι ευρωπαίοι ζητούν τώρα το ίδιο. Η στήλη υποκλίνεται στη σκέψη και μελαγχολεί στην ιδέα ότι μισός αιώνας ή κάτι παραπάνω στέρησε από την Ελλάδα και τον Ανδρέα το ιδανικό ταίρι. Η μόνη επιβράβευση που μένει να της δοθεί είναι μια πρόσκληση για το συμπόσιο της Σύμης. Η ομιλία της με θέμα "Πυραμίδες και δανεισμός", θα μπορούσε να την οδηγήσει μέχρι το νόμπελ οικονομίας.

Όσοι εξ υμών γνωρίζετε προσωπικά το William ξέρετε το πάθος του για την υψηλή τεχνολογία και τις καινοτόμες ιδέες. Εσείς, αλλά και οι λοιποί αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου θα πρέπει να δείξετε κατανόηση για τη θέρμη με την οποία γράφεται αυτό το κείμενο, αλλά η χαρά για την πρόοδο που επιτέλους σημειώνει αυτός ο ταλαίπωρος τόπος είναι τέτοια που η συνήθης μηδενιστική θεώρηση των πραγμάτων θα έμοιαζε γελοία.

Όσοι εξ ημών παρακολούθησαν το τελευταίο μουντιάλ, σίγουρα τις θυμούνται. Την ώρα που οι μεγάλοι της Ν. Αμερικής παρέπαιαν, οι δύο φιναλίστ του φετινού copa america κέρδιζαν φίλους με τις εμφανίσεις τους.

Εάν αντιμετωπίσουμε θέματα εγγυητικών μηχανισμών, πρέπει να το κάνουμε... με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει μείωση επιτοκίων, επιμήκυνση του χρέους και επαναγορά ομολόγων Σημειώνεται ότι ο υπουργός ευχαρίστως θα έδινε ελληνική δημόσια περιουσία ως εμπράγματη εγγύηση αρκεί να καθίστατο βιώσιμο το χρέος. Μην τολμήσει κανείς να πει "όχι γιατί θα τα χάσουμε όλα". Ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι αυτό θα γίνει μόνο αν το χρέος γίνει βιώσιμο, κατά συνέπεια δε συντρέχει λόγος ανησυχίας. Τώρα, γιατί οι σωτήρες μας θα πάρουν ως ενέχυρο τη δημόσια περιουσία αφού το χρέος θα γίνει βιώσιμο είναι κάτι που φιλοσοφικά ούτε ο Επιμενίδης ο Κρης δεν μπόρεσε να εξηγήσει. Θυμίζω το περίφημο παράδοξό του: "Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται". Αν το γενίκευε ίσως...